Plaza de la Independencia, Centraal openbaar plein in historische wijk, Quito, Ecuador

Plaza de la Independencia is het centrale openbare plein in Quito's historische wijk, met een monument voor onafhankelijkheidshelden in het midden en omringd door vier belangrijke regeringsgebouwen. De ruimte heeft boomrijke paden en zitbanken waar bezoekers kunnen zitten en het tumult eromheen observeren.

Het plein ontstond in de 17e eeuw als een eenvoudig grondgebied met een waterput, en werd in de loop der tijd Quito's belangrijkste verzamelplaats. De ontwikkeling ervan weerspiegelt de groeiende rol van de stad als administratief en politiek centrum van de regio.

De koloniale naam Plaza Grande leeft voort in het dagelijks taalgebruik, en de palmen voor het Aartsbisschoppelijk Paleis dateren uit de Franse tuinaanleg onder president Gabriel García Moreno. Het centrale monument verving een fontein die naar de zuidwesthoek van het plein werd verplaatst; de eerdere fontein ging naar Sangolquí.

Het plein is gemakkelijk bereikbaar met openbaar vervoer, omdat het Trolebus-station op slechts één blok afstand ligt. De vier omringende straten bieden meerdere in- en uitgangen, afhankelijk van waar u naar toe gaat.

De waterfontein van het plein, in 1564 geplaatst onder gouverneur Hernando Salazar, werd rond 1890 vervangen door een monument voor Isabella de Katholieke; de afgedankte fontein werd naar het centrale plein van Sangolquí gestuurd, waar zij nog staat. Het onafhankelijkheidsmonument van Francisco Durini, naar schetsen van Juan Bautista Minghetti en Lorenzo Durini Vasalli, nam in 1906 haar plaats in.