Iglesia de Santo Domingo, Dominicaanse kerk in Oude Stad, Ecuador

De Iglesia de Santo Domingo is een katholieke kerk en klooster aan de Calle Flores, tegenover de Plaza de Santo Domingo in de Oude Stad van Quito. De kerk heeft tien zijkapellen met cederhoutwerk bedekt met bladgoud, en de Kapel van de Maagd van de Rozenkrans ligt op drie niveaus boven de Boog van Santo Domingo. De kloostergang heeft dubbele arcades met achthoekige pijlers.

De bouw begon in 1540, toen het terrein aan de dominicanenorde werd toegewezen; de definitieve plannen werden in 1581 door Francisco Becerra getekend, en de kerk werd in 1688 voltooid door broeder Juan Mantilla. In de 19e eeuw haalde president García Moreno Italiaanse broeders om de plaatselijke dominicanen te hervormen; zij verwijderden het hoofdaltaar, het hoge koor en veel van de barokke versiering en plaatsten een laag koor en een neogotisch altaar.

De Rozenkranskapel ten zuiden van het transept is op drie niveaus gebouwd: het laagste voor gewone burgers, het middelste voor priesters en autoriteiten, het hoogste voor de Maagd van de Rozenkrans. Vanaf 1650 gebruikten drie broederschappen de kapel, van Spaanse peninsulares en criollos, van zwarte kunstenaars en mestiezen en van inheemse bewoners, elk met een eigen ruimte.

Het gebouw staat op oneffen terrein, dus de niveaus hebben verschillende toegangspunten; een ondersteunende boog helpt de structurele stabiliteit te handhaven. Bezoekers moeten rekening houden met verschillende vloerhoogten wanneer zij het interieur en de kapellen verkennen.

De Arco de Santo Domingo is geen brug maar een gemetselde boog waarvan de basis de straat Rocafuerte ononderbroken doorlaat; bovenop staat de Kapel van de Maagd van de Rozenkrans. De kegelvormige steunberen doen aan wachtposten denken. De boog was het antwoord op het ongelijke terrein dat kerk en kapellen moesten overbruggen.