Baghaberd, Middeleeuws kasteel in de provincie Syunik, Armenië.

Baghaberd ligt op een driehoekig plateau op een rotsige uitloper van het Barkushat-gebergte, ten westen van Kapan bij de samenvloeiing van de Voghji en de Geghi. Loodrechte rotswanden boven de Voghji en haar zijrivier de Giratagh beschermen de westzijde, waardoor de muren vooral in één lijn werden gebouwd. De ruïnes tonen een dubbele muur met torens.

De vesting werd in de 4de eeuw gesticht door Baghak van Sisak Nahapet en diende als een belangrijk regionaal bolwerk. Na de vernietiging van Kapan in 1103 werd het de laatste hoofdstad van het koninkrijk Syunik.

In de 10e tot 12e eeuw, tijdens het koninkrijk Syunik, bewaarde de vesting de rijkdommen en de duizenden manuscripten van het klooster van Tatev en andere Armeense kloosters, die daar vanwege de ongunstige politieke omstandigheden in veiligheid waren gebracht. Bij gevaar zochten ook de bewoners van de omgeving een schuilplaats binnen de muren.

De vesting is alleen bereikbaar met een terreinwagen vanwege de afgelegen berglocatie en ruw terrein. De lange reis van ongeveer 376 kilometer vanuit Yerevan moet worden meegenomen bij het plannen van een bezoek.

Volgens de geschiedenis van Stepanos Orbelian sloeg prins Andovk van Syunik voorraden op in Baghaberd en wachtte daar het leger van de Sassanidische koning Shapur II af. Zijn mannen versloegen drie eenheden van de koning door rotsblokken van de klif te rollen; daarna vluchtte Andovk naar Constantinopel, waar keizer Theodosius I hem met eer ontving.