Hogevank Monastery, Middeleeuws klooster in Sarnaghbyur, Armenië

Het klooster Hogevank is een koepelzaalkerk van rode tufsteen met twee ingangen, aan de west- en noordzijde. Aan de oostkant ligt een halfronde apsis, geflankeerd door rechthoekige overwelfde vertrekken. Ongeveer 50 m ten noorden van de hoofdkerk resteren de onderste muurlagen van een eenbeukige kerk uit de 5e eeuw en een kerk met vier apsissen uit de 7e eeuw, waarvan de apsissen aan de buitenzijde driekantig zijn.

Volgens het opschrift boven de noordelijke ingang werd Hogevank in 1205 gebouwd. Pater Stepanos Avetisyan, herder van de gemeenschap van Sarnaghbyur, vertelde dat sommige documenten het klooster al in de 7e eeuw vermelden. Het laatst werd het in 1985 hersteld; op 23 november 2013 wijdde bisschop Mikael Ajapahyan, hoofd van het bisdom Shirak, het in.

De hoofdkerk heet in de volksmond Surp Karapet, maar inscripties binnenin vermelden dat ze aan Surp Stepanos is gewijd. Ten noorden staan de onderste muurlagen van een eenbeukige kerk uit de 5e eeuw en een kerk met vier absissen uit de 7e eeuw. Op 23 november 2013 werd het klooster opnieuw ingewijd door bisschop Mikael Ajapahyan van het bisdom Shirak.

Het klooster ligt 3 km ten noordwesten van Sarnaghbyur in de provincie Shirak, aan het einde van een onverharde weg; stevige schoenen zijn nuttig op de oneffen grond bij de ingestorte kapel uit de 5e eeuw en het heiligdom met vier absissen uit de 7e eeuw, ten noorden van de hoofdkerk. De koepel werd na de aardbeving van 1939 in de jaren 1980 herbouwd. Op 23 november 2013 wijdde bisschop Mikael Ajapahyan van het bisdom Shirak de plek opnieuw in.

Ongeveer 50 m ten noorden van Surp Karapet resteren de onderste muurlagen van twee oudere kerken: een zaalkerk uit de 5e eeuw en een kerk met vier apsissen uit de 7e eeuw, waarvan de apsissen aan de buitenzijde driekantig zijn. De hoofdkerk werd gewijd aan Sint-Stefanos, maar heet Surp Karapet.