Mihulka, Versterkingstoren in de Praagse Burcht, Tsjechië

Mihulka is een ronde verdedigingstoren die de noordzijde van het Praagse Burcht beschermde, uitgerust met schietgaten voor kanonnen op de lagere niveaus. De constructie strekt zich over meerdere verdiepingen uit en toont hoe middeleeuwse versterkingen waren ontworpen.

Benedikt Rejt ontwierp de toren, die in 1496 onder koning Vladislav II werd gebouwd als de grootste kanontoren van de noordelijke vestingwerken van de burcht. Na de brand van 1541 werd hij herbouwd als woning en werkplaats van klokkengieter Tomáš Jaroš, die de 18 ton zware Sigismundklok voor de Sint-Vituskathedraal goot. Onder Rudolf II huisvestte hij een alchemistenwerkplaats.

De naam Mihulka is in Tsjechische bronnen gedocumenteerd; de tweede naam Prašná věž (kruittoren) komt van het gebruik als kruitopslag tot 1754. Sinds december 2004 toont de toren een tentoonstelling van het Militair Historisch Instituut over militaire hoofddeksels en helmen, later vervangen door een over de militaire eenheden van de burcht, van het begin van de Tsjechische staat tot de Burchtwacht.

De toren staat aan de noordzijde van de Praagse Burcht boven de steile helling van de Jelení příkop. De ramen naar de gracht waren van 1982 tot 1990 dichtgemetseld om het uitzicht op de residentie van de president te blokkeren. Binnen bereikt men de tentoonstelling via meerdere trappen.

De ramen van de toren aan de Hertenkuil werden na de restauratie van 1967-1980 dichtgemetseld zodat bezoekers niet noordwaarts naar de residentie van president Gustáv Husák konden kijken; tot 1990 bleven ze gesloten. Sinds december 2004 toont de toren een tentoonstelling van het Militair Historisch Instituut over militaire hoofddeksels en helmen.