Sigismundglocke, Bronzen klok in de Sint-Vituskathedraal, Praag, Tsjechië.

De Sigismundglocke is een bronzen klok gegoten in 1549 door Tomáš Jaroš uit Brno, met een onderste diameter van 256 cm, een hoogte van 203 cm en een geschat gewicht van 16,5 ton. De kroon bestaat uit zes oren met het gezicht van een bebaarde faun, en de kap en hals dragen acanthusbanden, een tienmaal herhaald reliëf van de Kindermoord van Bethlehem en Latijnse inscripties met reliëfs van Ferdinand I en Anna van Jagiellon.

Tomáš Jaroš uit Brno goot de klok in 1549 in Praag, zoals haar Latijnse inscriptie vermeldt, voor koning Ferdinand I en koningin Anna. Het hoofdreliëf werd door de koning besteld, de overige versiering koos de gieter met goedkeuring van de koninklijke raad. De oorspronkelijke klepel brak in 1592 bij het luiden voor de begrafenis van Vilém van Rožmberk; latere klepels barstten in 1670, 1734, 1797 en 2002, de laatste werd datzelfde jaar vervangen.

De klok wordt met de hand geluid, net als alle klokken in dezelfde toren van de Sint-Vituskathedraal. Tot de versiering behoren reliëfs van de Annunciatie en de Heilige Drievuldigheid naar prenten van Albrecht Dürer; de oostzijde toont koning Ferdinand I en Anna van Bohemen knielend bij het kruis.

De toren waar de klok hangt is niet toegankelijk voor bezoekers, maar de klok is soms te zien vanuit bepaalde plekken binnen de kathedraal. Een bezoek tijdens een groot religieus feest biedt de beste kans om hem te horen luiden.

De klepel van de klok is herhaaldelijk gebarsten: hij raakte los in 1592 bij het luiden voor de begrafenis van Vilém van Rožmberk zonder iemand te verwonden, brak opnieuw in 1670, 1734 en 1797, en de gerepareerde klepel sprong op 15 juni 2002 tijdens het avondluiden voor het feest van Sint-Vitus. Een nieuwe klepel uit het atelier van Petr Manoušek in Zbraslav werd voor het eerst geluid op 28 september 2002, de feestdag van Sint-Wenceslaus.