Třeboňsko Protected Landscape Area, Beschermd landschapsgebied in Zuid-Bohemen, Tsjechische Republiek

Het Wittingauer Becken is een beschermd landschap in Zuid-Bohemen met wetlands, bossen en uitgebreide vispoelen gevoed door twee hoofdrivieren. Dit landschapsmozaïek ontstond door eeuwenlange transformatie van moerassen in een systeem van wateroppervlakken en bewerkt land.

De eerste schriftelijke vermelding van bewoning dateert uit de 12e eeuw, toen een klein gehucht genaamd Vítkův Luh, in handen van Vítek z Prčic, uitgroeide tot de stad Třeboň. In de 14e eeuw verwierf de familie Rožmberk Třeboň en werden de eerste visvijvers aangelegd. Onder Petr IV bouwde Josef Štěpánek Netolický het kunstmatige kanaal Zlatá stoka, en in de 16e eeuw voegde Jakub Krčín z Jelčan er vele toe voor de laatste Rožmberks.

De naam Třeboňsko komt van de stad Třeboň, ontstaan uit de twaalfde-eeuwse nederzetting Vítkův Luh. De visserij vormde de streek: het kanaal Zlatá stoka, aangelegd door Josef Štěpánek Netolický, voedt nog steeds de vijvers, en Jakub Krčín z Jelčan legde er onder de Rožmberks vele bij aan. Het grafmonument van de Rosenbergs staat aan de oever van een vijver bij Třeboň.

Het beschermde gebied beslaat 687 km² tussen 406 en 541 m boven zeeniveau, met het hoogste punt ten oosten van Mirochov. Het beheer en het Dům přírody (Huis van de Natuur) zetelen in Třeboň, een handig uitgangspunt om je te oriënteren. De paden lopen langs de kunstmatige kanalen en vijvers, met natte bodem in de veen- en moerasgebieden.

Het gebied bevat 16 sites van Europees belang en speelt een verrassende rol als een van Europa's grootste producenten van zoetwatervis. Dit economisch onderscheid is voor bezoekers op het eerste gezicht vaak onzichtbaar, maar vormt toch op subtiele manieren de gehele regio.