Tell Balata, Bronstijd archeologische vindplaats in Nablus, Westelijke Jordaanoever

Tell Balata is een archeologische site op een heuvel tussen twee bergen in de Westelijke Jordaanoever, met resten van oude stadsmuren en tempelstructuren uit meerdere perioden. De helling onthult verschillende bewoningslagen die archeologen in de loop der tijd zorgvuldig hebben opgegraven.

De eerste wetenschappelijke opgraving vond plaats in 1913 en bracht bewoningslagen aan het licht die zich uitstrekken van het derde millennium voor Christus tot de Hellenistische periode. Een opvallend gat in de bewoning bestaat tussen de Late Bronstijd en het begin van de IJzertijd.

De site toont resten van tempels en woonstructuren uit het oude Kanaänitische tijdperk, waaruit blijkt hoe mensen hier leefden en zich organiseerden. Bezoekers kunnen de indeling van gebouwen zien en begrijpen hoe het dagelijks leven eruit zag voor degenen die dit oord van oudsher bewoonden.

De site is toegankelijk voor bezoekers met wandelpaden langs de oude stadsmuren en informatieve borden die de archeologische vondsten uitleggen. Een nabijgelegen museum toont artefacten die bij de opgravingen zijn teruggevonden.

Het kleine vierhoekige altaar dat hier is gevonden lijkt op de wierookaltaren van Tel Arad en Tel Dan. Bij de opgravingen kwam ook een elektrum munt tevoorschijn, geslagen onder Macedonisch gezag rond 500 v.Chr. en een van de oudste die in Palestina zijn gevonden. De aantekeningen van de Duitse opgravers uit de jaren 1920 en 1930 gingen verloren bij het bombardement op Berlijn in 1943.