Al-Khadra Mosque, Mammelukse moskee in Oude Stad van Nablus, Palestina.

De Al-Khadra-moskee is een rechthoekig gebouw op de lagere hellingen van de Gerizim, in de zuidwestelijke wijk van de oude stad van Nablus. De vierkante minaret van 30 meter volgt de Maghrebijnse stijl van de Witte Moskee in Ramla. De gebedsruimte beslaat 150 vierkante meter en op de binnenplaats staat een achthoekige marmeren fontein. De onderste lagen van de noordmuur bestaan uit grote, zorgvuldig behakte kruisvaardersstenen.

Volgens de Samaritaanse overlevering stond hier een synagoge die hogepriester Akbon in 362 bouwde en Ab Giluga uit Akko in 1137 herbouwde. Westerse geleerden verbinden gotische fragmenten met een kruisvaarderskerk uit de jaren 1170. De Mamelukken maakten het gebouw in 1290 tot moskee onder sultan Qalawun, zoals een stichtingsinscriptie getuigt, en voegden een mihrab toe.

De lokale moslimtraditie plaatst de moskee waar Jakob huilde nadat hem Jozefs met bloed bevlekte kleed was getoond, vandaar de naam Hizn Sidna Yaq'ub, „Verdriet van onze heer Jakob“. Een klein vertrek rechts van de binnenplaats zou de plek zijn waar hij ging zitten huilen. De Samaritaanse traditie verbindt de naam al-Khadra, „de Groene“, juist met hun Mahallat Khadra.

De moskee bevindt zich op een kruispunt in de oude stad, wat het gemakkelijk maakt om deze te vinden vanuit de hoofdwegen. Bezoekers moeten op de hoogte zijn van de gebedstijden gedurende de dag, omdat deze de toegang tot het gebouw kunnen beïnvloeden.

De vierkante voet van de minaret hergebruikt een Aramese steeninscriptie van 80 bij 50 cm, in tien regels met religieuze voorschriften, die elders vandaan kwam. De gebedsruimte heeft geen zuilen of stenen pijlers: drie kruisende bogen rusten direct op de vier hoeken.