Iide-san-jinja, Shinto-schrijn in Japan

Iide-san-jinja is een shinto-heiligdom op de top van de berg Iide, een hoge bergtop in het noorden van de prefectuur Fukushima, vlak bij Kitakata. Het heiligdom bestaat uit eenvoudige houten gebouwen met licht gebogen daken, geplaatst op het open topplateau met bergkammen zichtbaar in alle richtingen.

De berg Iide trok eeuwenlang pelgrims en boeren uit de omliggende laagvlakten, die naar de top klommen om bescherming voor hun oogst te vragen. De huidige heiligdomgebouwen weerspiegelen een lange traditie van bergverering die centraal is gebleven in het religieuze leven in dit deel van Japan.

De naam Iide komt van een beschrijving van het gebergte als overvloedig opgetaste rijst, niet van een woord voor 'rijstberg'. De stichting van het heiligdom wordt toegeschreven aan de monnik Chidō en de asceet En no Ozunu in 652, die de top benoemden en vijf prinsen (ōji) als godheden vereerden. Pelgrims droegen vroeger vijf Kokūzō Bosatsu-beelden naar vijf plaatsen; de plaatsnamen Eerste tot Vijfde Prins bestaan voort, en het heiligdom staat bij de Vierde Prins.

De top is alleen te voet bereikbaar, dus bezoekers moeten rekening houden met een volledige wandeldag en geschikte uitrusting meenemen. De paden zijn het meest begaanbaar in de zomer en vroege herfst, omdat sneeuw en kou de route op andere momenten van het jaar moeilijk kunnen maken.

Het heiligdomterrein en een 7,5 km lange kamroute van de Mikuni-berg tot bij de Gosai-hut behoren tot de prefectuur Fukushima, terwijl de top na de afschaffing van de leengoederen in de Meiji-periode aan Niigata kwam. In 1907 wees het ministerie van Binnenlandse Zaken het pelgrimspad toe aan het dorp Ichinoki, waaruit de onregelmatige drieprefecturengrens van nu ontstond.