Nabeshima Lighthouse, Maritieme navigatievuurtoren op Nabeshima eiland, Sakaide, Japan

De Nabeshima-vuurtoren is een maritiem navigatielicht op een eiland in Sakaide met zes ronde stenen kolommen op zijn gevel. Het gebouw werd gebouwd uit graniet afkomstig van het naburige eiland Yoshima.

De vuurtoren van Nabeshima werd op 15 november 1872 voor het eerst ontstoken en was daarmee de eerste vuurtoren in de Seto-binnenzee; hij is ontworpen door Richard Henry Brunton, de Schotse ingenieur die als vader van de Japanse vuurtorens geldt. Het oorspronkelijke licht was een dubbelpit-olielamp met vast wit licht van 500 candela. In 1921 kwam een draaiend rood-groen wissellicht in een kwikbad, en in 1962 elektrificeerde een generator van 100 V en 300 W het licht. In 1991 werd de toren geautomatiseerd en op 12 december 2022 tot nationaal belangrijk cultureel erfgoed verklaard.

Op de top van de vuurtoren staat een windwijzer waarvan de windstreken in kanji zijn geschreven — 東西南北 voor oost, west, zuid en noord — in plaats van in Latijnse letters. De woning van de vuurtorenwachters, het pakhuis, drie waterreservoirs en een zonnewijzer, door Brunton ontworpen en in 1873 voltooid, zijn in 1998 overgebracht naar Shikoku Mura in Takamatsu.

Het interieur volgt een westers ontwerp met een centrale gang, terwijl de badkamer- en toiletfaciliteiten in afzonderlijke structuren buiten het hoofdgebouw zijn geplaatst. Bezoekers moeten er rekening mee houden dat deze faciliteiten gescheiden zijn van de hoofdwoongebieden.

De windwijzer boven op de lantaarn geeft de windstreken in kanji (東西南北) aan in plaats van Latijnse letters, een detail dat alleen van dichtbij zichtbaar is. De vuurtoren is gesloten voor publiek behalve in april, tijdens de kersenbloesem; in 2006 opende de kustwacht hem op 8 en 9 april.