興国寺, Boeddhistische tempel in Yura, Japan

Kōkoku-ji is een tempel van de Rinzai-shū Myōshin-ji-school, met bergnaam Shūhōzan en Shakyamuni als hoofdbeeld. Het gebouw met twee verdiepingen toont beneden witte pleistermuren met donkere houten posten en boven een kleinere verdieping met gesneden consoles en een plaquette met „奥國寺”. Het complex omvat verder een in 1797 herbouwde hoofdhal, een belletoren, een shakuhachi-hal en een zendō.

De tempel werd in 1227 gesticht door de monnik Ganshō van het Kongōsanmai-in op de berg Kōya, eerst als Shingon-tempel Saihō-ji, om te bidden voor Minamoto no Sanetomo. In 1258 haalde hij de uit China teruggekeerde zenmeester Shinchi Kakushin als stichtende abt. Later kreeg de tempel van keizer Go-Daigo de naam Kōkoku-ji. De meeste gebouwen verbrandden in 1585 bij Toyotomi Hideyoshi's verovering van Kishū en werden in 1601 herbouwd door Asano Yoshinaga.

De bewoners noemen de tempel Yura Kaisan, „de stichting van Yura“. De naam komt van de tempelnaam Kōkoku-ji die keizer Go-Daigo verleende. De monnik Kyochiku, leerling van stichter Kakushin, geldt als grondlegger van de shakuhachi, en de tempel heeft een shakuhachi-oefenhal. Het lanternenbranden Tōrō-yaki is immaterieel volkscultuurgoed van de prefectuur.

Kōkoku-ji ligt in Yura, prefectuur Wakayama, op ongeveer 30 minuten lopen van station Kii-Yura aan de JR Kisei-lijn. De tempel is de achtste halte op de bedevaartroute van de dertien boeddha's van Kii no Kuni. Bij de poort ligt een grote rots die als nationaal natuurmoment geldt.

De tempel wordt beschouwd als de bakermat van de Japanse sojasaus productie, met technieken die door zijn stichter werden geïntroduceerd na studie in China. Deze culinaire ontwikkeling ontstond uit monastieke activiteiten en werd essentieel voor de Japanse keuken.