Hioka-jinja, Shinto-schrijn in Japan

Hioka-jinja ligt op de zuidelijke helling van de Hioka-heuvel aan de linkeroever van de Kakogawa. De hoofdhal, in 1971 herbouwd, is een gongen-zukuri-constructie van gewapend beton. Op het terrein staan bijschrijnen, waaronder de grotere Iyagawara-Hioka-schrijn, die in juli 1971 hierheen werd verplaatst, en de schrijnen Takakura, Tenman, Ebisu, Inari, Sumiyoshi en Kumano.

Het heiligdom komt voor in de Harima Fudoki van omstreeks 715 en in het Engishiki-register van 927 als schrijn van Ame no Isasahiko, een shikinaisha van het district Kako. Documenten en gebouwen verbrandden in 1578; het geslacht Ikeda Terumasa schonk 5 koku in 1601, en het heiligdom werd herbouwd in 1764, in 1870 en na een brand in 1969 in 1971.

De bewoners noemen het heiligdom „Hinata-san“, „Ono-san“ of „Hioka-san“. Het heiligdom, in de vroegmoderne tijd Shōichii Hinata Daimyōjin geheten, kreeg na de Meiji-restauratie de naam Hioka-jinja. In februari herinnert het Imi-gomori-ritueel aan de zeven dagen van teruggetrokkenheid van Ameno-Isasahiko voor een veilige bevalling: tot de slotdag is elk geluid in het heiligdom verboden, waarna een ritueel schietspel plaatsvindt.

Het heiligdom ligt op ongeveer zes minuten lopen van station Hioka aan de JR-lijn Kakogawa en er is parkeergelegenheid. Het terrein ligt op de zuidhelling van de Hioka-heuvel; vanaf de ingang met de kleine stenen schrijnen van Sumiyoshi en Kumano bereikt men het hoofdgebouw. Tijdens de Haika-mori-rite in de tweede maanmaand heerst er enkele dagen stilte.

Het heiligdom werd in de Meiji-periode hernoemd: lang heette het Shōichii Hyūga Daimyōjin, en bewoners zeggen nog „Hyūga-san”, „Ōno-san” of „Hioka-san”. De heuvel erachter bevat de Hioka-grafheuvels, waaronder een 85,5 m lange sleutelgatvormige tombe die met de legende van Harima Inabi no Ōiratsume wordt verbonden.