Capri, eiland in de Tyrreense Zee, Golf van Napels, Italië
Capri is een kalksteeneiland in de Golf van Napels dat zich 6 kilometer uitstrekt en 589 meter bereikt op zijn hoogste punt op de Monte Solaro. Steile kliffen omringen het grootste deel van de kustlijn, terwijl twee beschermde havens bij Marina Grande en Marina Piccola toegang bieden vanuit het water.
Tiberius verhuisde in 27 n.Chr. definitief naar Capri en bestuurde het Romeinse Rijk vanuit Villa Jovis tot zijn dood in 37. In 1806 bezetten Franse troepen het eiland en werden in mei door de Britten verdreven; de Fransen heroverden het in 1808 en hielden het tot 1815. Vanaf het einde van de 19e eeuw werd Capri een verblijfplaats voor Europese kunstenaars en schrijvers.
De naam Capri komt vermoedelijk van het Griekse woord voor everzwijn; op het eiland zijn everzwijnfossielen gevonden. Sinds 1977 dragen de eilandwijnen de DOC-status: de Capri Bianco bestaat voor minstens 80% uit Falanghina en Greco Bianco, de Capri Rosso voor minstens 80% uit Piedirosso. Duitse bezoekers bouwden in 1899 hun eigen protestantse kerk en een niet-katholieke begraafplaats waar ruim 200 mensen liggen.
Veerboten varen meerdere keren per dag vanaf Napels en Sorrento het hele jaar door, met extra routes naar de Amalfikust tijdens de zomermaanden. Een stoeltjeslift brengt bezoekers van het dorp Anacapri naar de top van de Monte Solaro voor wijde uitzichten over het hele eiland en de zee.
De Faraglioni zijn drie zeestapels voor de zuidoostkust; de hoogste, Stella, rijst ongeveer 109 meter op. De blauwe hagedis van de Faraglioni, Podarcis siculus coeruleus, is een kleurvariant van de Italiaanse muurhagedis op een van deze rotsen, geen aparte soort.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 92.483 bijdragers wereldwijd.
