Bekijk de monumenten om je heen in AROpen kisten in de app
Around Us is gemaakt voor je telefoon — richt je camera op de straten en ontdek de monumenten en plekken om je heen in augmented reality.Around Us is gemaakt voor je telefoon — kisten openen zich wanneer je loopt, ontdekt en plekken in de buurt vastlegt.
Een selectie van ongeveer dertig Italiaanse eilanden laat verschillende kenmerken zien, van natuurlijke warmwaterbronnen tot rotsachtige kliffen en witte zandstranden.
Italië heeft tientallen eilanden die langs alle kusten liggen, van de Toscaanse wateren tot aan de grenzen van de Middellandse Zee. Deze verzameling telt dertig eilanden, van het zuiden van Toscane tot Sicilië, inclusief Sardinië en Ligurië. Sommige zijn bekend over de hele wereld, andere blijven rustig en minder bezocht, elk met hun eigen karakter.
Je kunt eilanden bezoeken vanwege hun warme bronnen en tuinen. Anderen zijn populair vanwege hun rotsen die in de zee duiken, witte zandstranden of dorpen met felgekleurde huizen. Sommige tonen sporen van geschiedenis, andere bewaren ongerepte natuur. Hier vind je plekken die veel mensen bezoeken en plekken die stil blijven, ver weg van de drukte.
Reizen tussen de Italiaanse eilanden geeft je een mix van verschillende ervaringen: plaatsen met veel lokaal leven en rustige plekken waar je makkelijk de drukte kunt vergeten en genieten van de stilte.
Een selectie van ongeveer dertig Italiaanse eilanden laat verschillende kenmerken zien, van natuurlijke warmwaterbronnen tot rotsachtige kliffen en witte zandstranden.
Italië heeft tientallen eilanden die langs alle kusten liggen, van de Toscaanse wateren tot aan de grenzen van de Middellandse Zee. Deze verzameling telt dertig eilanden, van het zuiden van Toscane tot Sicilië, inclusief Sardinië en Ligurië. Sommige zijn bekend over de hele wereld, andere blijven rustig en minder bezocht, elk met hun eigen karakter.
Je kunt eilanden bezoeken vanwege hun warme bronnen en tuinen. Anderen zijn populair vanwege hun rotsen die in de zee duiken, witte zandstranden of dorpen met felgekleurde huizen. Sommige tonen sporen van geschiedenis, andere bewaren ongerepte natuur. Hier vind je plekken die veel mensen bezoeken en plekken die stil blijven, ver weg van de drukte.
Reizen tussen de Italiaanse eilanden geeft je een mix van verschillende ervaringen: plaatsen met veel lokaal leven en rustige plekken waar je makkelijk de drukte kunt vergeten en genieten van de stilte.
In dit artikel
28 plaatsen om te ontdekken — Mis de laatste niet!
Capri is een eiland voor de kust van Campanië, bekend om de Faraglioni, rotsformaties die uit de zee omhoog steken, en om de Grotta Azzurra, een zeegrot waar het licht het water diepblauw kleurt. Het eiland trekt al eeuwen reizigers, en dat is te merken in de smalle straatjes van de stad Capri, met haar cafés, winkels en drukke terrassen. Hogerop, in Anacapri, is het rustiger. De kustlijn is steil en rotsachtig, met weids uitzicht over de Tyrreense Zee.
Ischia is een vulkanisch eiland voor de kust van Campanië, al eeuwenlang bekend om zijn natuurlijke warmwaterbronnen. Het warme water komt omhoog uit de grond of de zee, en veel bezoekers komen hier precies daarvoor. Het eiland heeft ook tuinen, kleine vissersdorpjes en stranden waar het dagelijks leven een rustig tempo heeft.
Procida ligt in de Golf van Napels en is een van de kleinere eilanden in de regio. Het eiland is bekend om de gevels van de havenhuizen, geschilderd in tinten geel, oranje, roze en rood. In 2022 werd Procida uitgeroepen tot Italiaanse Culturele Hoofdstad, wat het meer bekendheid gaf. In tegenstelling tot Capri of Ischia heeft het een sterk lokaal karakter bewaard. Vissers werken nog steeds op de kade, de steegjes zijn smal en het dagelijks leven verloopt in een langzaam tempo dat Procida het gevoel geeft van een bewoonde plek.
Ponza is een eiland voor de kust van Latium, bekend om zijn steile kliffen die in zee vallen en zijn kleine, beschutte baaien. Het water wisselt tussen blauw en groen, afhankelijk van het licht. Het hoofddorp heeft kleurige huizen, een levendige haven en kleine restaurants waar bewoners en bezoekers elkaar ontmoeten. In de zomer stroomt het eiland vol, maar het houdt een rustig tempo aan dat veel andere Italiaanse eilanden al lang kwijt zijn.
Palmarola ligt voor de kust van Lazio en is alleen per boot bereikbaar vanuit het nabijgelegen eiland Ponza. Er zijn geen vaste bewoners en nauwelijks toeristische voorzieningen. Wie hier komt, vindt hoge rotsachtige kliffen die recht in zee vallen, kleine baaien met helder water en een stilte die zeldzaam is aan de Italiaanse kust. In de zomer leggen boten aan, maar het eiland blijft ook dan grotendeels ongerept.
Ventotene is een klein eiland in de Tyrreense Zee, voor de kust van Latium. Het leven hier gaat langzaam. Er zijn nauwelijks auto's, en mensen verplaatsen zich te voet of met kleine voertuigen door smalle steegjes. De oude Romeinse haven is direct in de rots uitgehouwen. De kustlijn biedt helder water en rijke zeebodems die duikers aantrekken. Het eiland heeft ook natuurreservaten die het tot een bestemming maken voor natuurliefhebbers.
Elba is het grootste eiland van Toscane, gelegen voor de Tyrreense kust op ongeveer 10 km van het vasteland. Het eiland is vooral bekend als de plek waar Napoleon Bonaparte in ballingschap leefde na zijn eerste troonsafstand in 1814. Zijn verblijfplaatsen op het eiland zijn open voor bezoekers. Naast dit stuk geschiedenis heeft Elba een gevarieerde kustlijn met zandstranden, rotsachtige baaien en rustig water. Het binnenland is heuvelachtig, met wijngaarden en kleine dorpen waar het dagelijks leven een traag tempo heeft.
Giglio is een klein eiland voor de Toscaanse kust, gevormd door granieten rotsen en helder water. Het middeleeuwse dorp Giglio Castello ligt op een heuvel, omgeven door oude stenen muren, en kijkt uit over de zee. Beneden, in de haven, komen de veerboten aan en speelt het dagelijkse leven zich af. Het eiland trekt mensen aan die willen duiken, wandelen of gewoon tijd doorbrengen in een hoek van Toscane die grotendeels op zichzelf blijft.
Capraia ligt voor de Toscaanse kust en maakt deel uit van de Toscaanse Archipel. Bijna het hele eiland valt binnen een nationaal park, waardoor het land grotendeels ongerept is gebleven. Wandelpaden slingeren door lage struikgewassen en langs kliffen die recht in zee vallen. Het dorp is klein, het leven gaat er langzaam en er komen veel minder bezoekers dan op de andere eilanden in de buurt.
Pianosa is een voormalig gevangeniseiland voor de Toscaanse kust. Tientallen jaren lang was het gesloten voor het publiek, waardoor de natuur er zich zonder menselijke inmenging kon ontwikkelen. Vandaag is het een beschermd natuurgebied dat alleen met een vergunning bezocht kan worden. De paden lopen door lage mediterrane struikvegetatie, en het water rondom het eiland staat bekend om zijn zeeleven en helderheid.
Montecristo is een klein eiland voor de Toscaanse kust, bekend geworden door de roman van Alexandre Dumas. Het is bijna volledig gesloten voor bezoekers. Elk jaar wordt slechts een heel klein aantal vergunningen afgegeven, waardoor het een van de moeilijkst bereikbare plaatsen van Italië is. De begroeiing is dicht en wild, met struikgewas, oude bossen en dieren die zich tientallen jaren lang zonder menselijke verstoring hebben ontwikkeld. Wilde geiten, zeevogels en zeldzame reptielen leven hier nagenoeg ongestoord.
Gorgona is het kleinste van de Toscaanse eilanden. Het ligt voor de Ligurische kust en is niet vrij toegankelijk: bezoeken zijn alleen mogelijk als onderdeel van georganiseerde begeleide uitstapjes, die ruim van tevoren geboekt moeten worden. Het grootste deel van het eiland functioneert als een penitentiaire landbouwkolonie, wat het een bijzonder karakter geeft. Wie er toch komt, treft een steile kustlijn, dichte begroeiing en een stilte die elders moeilijk te vinden is.
Palmaria ligt vlak voor de kust van Portovenere, aan de Ligurische kust, en maakt deel uit van een UNESCO-werelderfgoedsite. Het eiland wordt gekenmerkt door kliffen en kleine inhammen die naar de zee afdalen. Er is weinig bebouwing, en het water is altijd dichtbij. Smalle paden lopen langs de kust en bieden direct contact met de rotsachtige oever.
San Pietro is een eiland voor de westkust van Sardinië met een ongewone geschiedenis. Het enige dorp, Carloforte, werd in de 18e eeuw gesticht door Genuese vissers die in Noord-Afrika hadden gewoond. Die oorsprong is nog steeds voelbaar: in het plaatselijke dialect, in de keuken en in de architectuur. De kustlijn wisselt tussen rode kliffen die recht in zee vallen en beschutte baaien met helder water.
Sant'Antioco is een eiland in het zuidwesten van Sardinië, verbonden met het vasteland door een dam die al eeuwenlang bestaat. Het eiland herbergt Fenicische en Romeinse overblijfselen, waaronder een tofet en een klein archeologisch museum in de hoofdplaats. Langs de kust wisselen rotsachtige stukken af met zandstranden die minder druk zijn dan andere delen van Sardinië.
La Maddalena ligt voor de noordpunt van Sardinië, als deel van een groep kleine verspreid liggende eilanden. De kust bestaat uit zandstranden met ondiep water dat van lichtgroen naar diepblauw overgaat naargelang de diepte. Het hoofddorp heeft een actieve haven, cafés en kleine winkels, met een rustig tempo dat in de zomer opleeft wanneer boten vanuit het vasteland aankomen. Buiten het dorp slingeren rotsachtige paden door laag struikgewas naar kleine baaien die alleen te voet of per boot bereikbaar zijn.
Caprera is een eiland voor de noordkust van Sardinië, verbonden met het eiland La Maddalena via een korte dam. Het landschap is weinig veranderd: granieten rotsen, dennenbossen en kleine baaien bepalen het beeld. Caprera is ook de plek waar Giuseppe Garibaldi, een van de centrale figuren van de Italiaanse eenwording in de 19e eeuw, zijn laatste jaren doorbracht. Zijn huis, bekend als de Casa Bianca, is nu een museum dat bezoekers kunnen bekijken.
Asinara is een eiland aan de noordwestelijke punt van Sardinië dat gedurende een groot deel van de 20e eeuw als strafkolonie diende. Tientallen jaren lang was het eiland gesloten voor het publiek. Tegenwoordig is het een nationaal park waar bezoeken zijn toegestaan, maar in beperkte aantallen. Het eiland staat bekend om zijn witte ezels, die vrij over het land lopen. Hun vacht mist pigment door een zeldzame genetische eigenschap. Omdat menselijke activiteit zo lang beperkt was, is het landschap grotendeels onaangeroerd gebleven. De stranden zijn leeg, het water is helder en de plek voelt echt afgelegen aan.
Tavolara is een eiland voor de noordoostkust van Sardinië, gedomineerd door een grote kalkstenen richel die steil uit de zee omhoog rijst. De kliffen dalen bijna verticaal af naar het water, en het contrast tussen het bleke gesteente en het diepe blauw van de zee valt meteen op. Het water rond het eiland is helder en ondiep genoeg om er met een boot dichtbij te komen. Het eiland heeft heel weinig inwoners en voelt rauw en nauwelijks aangetast aan. Een klein restaurant en een handvol vissers zijn de enige tekenen van leven. De meeste bezoekers komen per boot vanuit Porto San Paolo of Olbia.
Molara is een onbewoond eiland voor de kust van Sardinië. Het water eromheen is helder en rustig, wat het een geliefde plek maakt voor duikers en snorkelaars. Er zijn geen ligbedden of restaurants, alleen rotsen, pijnbomen en open zee. Wie hier naartoe komt, is meestal op zoek naar natuur en stilte.
Levanzo is een klein eiland voor de westkust van Sicilië waar geen auto's rijden. Je verplaatst je er te voet of per boot. De paden lopen door droge heuvels begroeid met struikgewas, langs rotspartijen en af naar afgelegen baaien. Het eiland heeft nauwelijks bebouwing en het enige dorp is klein en onopvallend. Bij de kust bevindt zich een grot met prehistorische tekeningen die enkele duizenden jaren oud zijn. Levanzo maakt deel uit van de Egadische Eilanden en ligt op een korte boottocht van Trapani.
Marettimo is het meest westelijke eiland van de Egadische Eilanden, voor de kust van Sicilië. Het is ook het minst bezochte van de drie hoofdeilanden. Het binnenland is bergachtig, met steile kliffen die in zee vallen en kleine baaien tussen de rotsen. In het dorpje bij de haven rijden nauwelijks auto's, en wandelpaden doorkruisen het eiland voor wie de natuur in wil. Het leven hier gaat langzaam, en er zijn weinig mensen.
Panarea is het kleinste van de Eolische eilanden, voor de noordkust van Sicilië. Het eiland is bekend om zijn witte kubusachtige huizen, smalle voetpaden en kleine rotsachtige baaien. Er zijn geen auto's, alleen driewielers en mensen te voet. Overdag is het tempo langzaam, maar 's avonds vullen de steegjes zich met wandelaars en mensen die buiten zitten bij de bars. Net voor de kust kunnen duikers oude verzonken ruïnes op de zeebodem verkennen.
Stromboli is een vulkanisch eiland ten noorden van Sicilië, deel van de Eolische Eilanden. De vulkaan is al eeuwenlang bijna ononderbroken actief. Overdag stijgt er voortdurend rook op uit de top. 's Nachts zijn de gloeiende lavastromen te zien die langs de helling naar beneden glijden. De zwarte zandstranden en het kleine dorp aan de voet van de vulkaan geven het eiland een ruw en natuurlijk karakter, met de krater altijd zichtbaar van beneden.
Filicudi is een van de meest afgelegen eilanden van de Eolische archipel, ten noorden van Sicilië. De vulkanische oorsprong is overal zichtbaar: donkere rotsen, steile hellingen en diepblauw water eronder. Er zijn geen grote wegen en nauwelijks auto's. Het leven gaat er langzaam en eenvoudig. De dorpen zijn klein en er wonen maar weinig mensen. Wie de moeite neemt om hiernaartoe te komen, vindt een eiland dat weinig is veranderd.
Alicudi is het meest afgelegen eiland van de Eolische eilanden, ten noorden van Sicilië. Er zijn geen wegen, geen auto's en nauwelijks bezoekers. De huizen klampen zich vast aan de helling van een uitgedoofde vulkaan, en de enige manier om je te verplaatsen is te voet via steile stenen paden of op een ezel. Het leven gaat hier langzaam. Het eiland heeft een kleine haven en een handvol inwoners die er het hele jaar door blijven. Voor wie echt ver weg wil zijn van alles, biedt Alicudi precies dat.
Pantelleria ligt tussen Sicilië en Tunesië, dichter bij Afrika dan bij het Italiaanse vasteland. Het eiland is vulkanisch van oorsprong, en dat is goed te zien: de grond bestaat uit donker lavagesteente, de heuvels zijn ruw en er zijn geen zandstranden. Wel zijn er natuurlijke warmwaterbronnen waar je in warm water kunt baden vlak bij de zee. De traditionele stenen huizen van het eiland, dammusi genaamd, hebben dikke muren en gewelfde daken die de hitte in de zomer buiten houden. Pantelleria trekt minder bezoekers dan andere Italiaanse eilanden en heeft een rustig dagelijks leven.
Favignana is het grootste eiland van de Egadische Eilanden, voor de westkust van Sicilië. Het eiland heeft de vorm van een vlinder en is gemakkelijk per fiets te verkennen. De kustlijn wisselt tussen vlakke rotsen, kleine baaien en plekken waar het water een diepe groene kleur krijgt. In het hoofddorp is een oude tonijnverwerkingsfabriek omgebouwd tot museum, een herinnering aan de tijd dat de tonijnvangst het dagelijks leven hier bepaalde.
In dit artikel
28 plaatsen om te ontdekken — Mis de laatste niet!
Capri is een eiland voor de kust van Campanië, bekend om de Faraglioni, rotsformaties die uit de zee omhoog steken, en om de Grotta Azzurra, een zeegrot waar het licht het water diepblauw kleurt. Het eiland trekt al eeuwen reizigers, en dat is te merken in de smalle straatjes van de stad Capri, met haar cafés, winkels en drukke terrassen. Hogerop, in Anacapri, is het rustiger. De kustlijn is steil en rotsachtig, met weids uitzicht over de Tyrreense Zee.
Ischia is een vulkanisch eiland voor de kust van Campanië, al eeuwenlang bekend om zijn natuurlijke warmwaterbronnen. Het warme water komt omhoog uit de grond of de zee, en veel bezoekers komen hier precies daarvoor. Het eiland heeft ook tuinen, kleine vissersdorpjes en stranden waar het dagelijks leven een rustig tempo heeft.
Procida ligt in de Golf van Napels en is een van de kleinere eilanden in de regio. Het eiland is bekend om de gevels van de havenhuizen, geschilderd in tinten geel, oranje, roze en rood. In 2022 werd Procida uitgeroepen tot Italiaanse Culturele Hoofdstad, wat het meer bekendheid gaf. In tegenstelling tot Capri of Ischia heeft het een sterk lokaal karakter bewaard. Vissers werken nog steeds op de kade, de steegjes zijn smal en het dagelijks leven verloopt in een langzaam tempo dat Procida het gevoel geeft van een bewoonde plek.
Ponza is een eiland voor de kust van Latium, bekend om zijn steile kliffen die in zee vallen en zijn kleine, beschutte baaien. Het water wisselt tussen blauw en groen, afhankelijk van het licht. Het hoofddorp heeft kleurige huizen, een levendige haven en kleine restaurants waar bewoners en bezoekers elkaar ontmoeten. In de zomer stroomt het eiland vol, maar het houdt een rustig tempo aan dat veel andere Italiaanse eilanden al lang kwijt zijn.
Palmarola ligt voor de kust van Lazio en is alleen per boot bereikbaar vanuit het nabijgelegen eiland Ponza. Er zijn geen vaste bewoners en nauwelijks toeristische voorzieningen. Wie hier komt, vindt hoge rotsachtige kliffen die recht in zee vallen, kleine baaien met helder water en een stilte die zeldzaam is aan de Italiaanse kust. In de zomer leggen boten aan, maar het eiland blijft ook dan grotendeels ongerept.
Ventotene is een klein eiland in de Tyrreense Zee, voor de kust van Latium. Het leven hier gaat langzaam. Er zijn nauwelijks auto's, en mensen verplaatsen zich te voet of met kleine voertuigen door smalle steegjes. De oude Romeinse haven is direct in de rots uitgehouwen. De kustlijn biedt helder water en rijke zeebodems die duikers aantrekken. Het eiland heeft ook natuurreservaten die het tot een bestemming maken voor natuurliefhebbers.
Elba is het grootste eiland van Toscane, gelegen voor de Tyrreense kust op ongeveer 10 km van het vasteland. Het eiland is vooral bekend als de plek waar Napoleon Bonaparte in ballingschap leefde na zijn eerste troonsafstand in 1814. Zijn verblijfplaatsen op het eiland zijn open voor bezoekers. Naast dit stuk geschiedenis heeft Elba een gevarieerde kustlijn met zandstranden, rotsachtige baaien en rustig water. Het binnenland is heuvelachtig, met wijngaarden en kleine dorpen waar het dagelijks leven een traag tempo heeft.
Giglio is een klein eiland voor de Toscaanse kust, gevormd door granieten rotsen en helder water. Het middeleeuwse dorp Giglio Castello ligt op een heuvel, omgeven door oude stenen muren, en kijkt uit over de zee. Beneden, in de haven, komen de veerboten aan en speelt het dagelijkse leven zich af. Het eiland trekt mensen aan die willen duiken, wandelen of gewoon tijd doorbrengen in een hoek van Toscane die grotendeels op zichzelf blijft.
Capraia ligt voor de Toscaanse kust en maakt deel uit van de Toscaanse Archipel. Bijna het hele eiland valt binnen een nationaal park, waardoor het land grotendeels ongerept is gebleven. Wandelpaden slingeren door lage struikgewassen en langs kliffen die recht in zee vallen. Het dorp is klein, het leven gaat er langzaam en er komen veel minder bezoekers dan op de andere eilanden in de buurt.
Pianosa is een voormalig gevangeniseiland voor de Toscaanse kust. Tientallen jaren lang was het gesloten voor het publiek, waardoor de natuur er zich zonder menselijke inmenging kon ontwikkelen. Vandaag is het een beschermd natuurgebied dat alleen met een vergunning bezocht kan worden. De paden lopen door lage mediterrane struikvegetatie, en het water rondom het eiland staat bekend om zijn zeeleven en helderheid.
Montecristo is een klein eiland voor de Toscaanse kust, bekend geworden door de roman van Alexandre Dumas. Het is bijna volledig gesloten voor bezoekers. Elk jaar wordt slechts een heel klein aantal vergunningen afgegeven, waardoor het een van de moeilijkst bereikbare plaatsen van Italië is. De begroeiing is dicht en wild, met struikgewas, oude bossen en dieren die zich tientallen jaren lang zonder menselijke verstoring hebben ontwikkeld. Wilde geiten, zeevogels en zeldzame reptielen leven hier nagenoeg ongestoord.
Gorgona is het kleinste van de Toscaanse eilanden. Het ligt voor de Ligurische kust en is niet vrij toegankelijk: bezoeken zijn alleen mogelijk als onderdeel van georganiseerde begeleide uitstapjes, die ruim van tevoren geboekt moeten worden. Het grootste deel van het eiland functioneert als een penitentiaire landbouwkolonie, wat het een bijzonder karakter geeft. Wie er toch komt, treft een steile kustlijn, dichte begroeiing en een stilte die elders moeilijk te vinden is.
Palmaria ligt vlak voor de kust van Portovenere, aan de Ligurische kust, en maakt deel uit van een UNESCO-werelderfgoedsite. Het eiland wordt gekenmerkt door kliffen en kleine inhammen die naar de zee afdalen. Er is weinig bebouwing, en het water is altijd dichtbij. Smalle paden lopen langs de kust en bieden direct contact met de rotsachtige oever.
San Pietro is een eiland voor de westkust van Sardinië met een ongewone geschiedenis. Het enige dorp, Carloforte, werd in de 18e eeuw gesticht door Genuese vissers die in Noord-Afrika hadden gewoond. Die oorsprong is nog steeds voelbaar: in het plaatselijke dialect, in de keuken en in de architectuur. De kustlijn wisselt tussen rode kliffen die recht in zee vallen en beschutte baaien met helder water.
Sant'Antioco is een eiland in het zuidwesten van Sardinië, verbonden met het vasteland door een dam die al eeuwenlang bestaat. Het eiland herbergt Fenicische en Romeinse overblijfselen, waaronder een tofet en een klein archeologisch museum in de hoofdplaats. Langs de kust wisselen rotsachtige stukken af met zandstranden die minder druk zijn dan andere delen van Sardinië.
La Maddalena ligt voor de noordpunt van Sardinië, als deel van een groep kleine verspreid liggende eilanden. De kust bestaat uit zandstranden met ondiep water dat van lichtgroen naar diepblauw overgaat naargelang de diepte. Het hoofddorp heeft een actieve haven, cafés en kleine winkels, met een rustig tempo dat in de zomer opleeft wanneer boten vanuit het vasteland aankomen. Buiten het dorp slingeren rotsachtige paden door laag struikgewas naar kleine baaien die alleen te voet of per boot bereikbaar zijn.
Caprera is een eiland voor de noordkust van Sardinië, verbonden met het eiland La Maddalena via een korte dam. Het landschap is weinig veranderd: granieten rotsen, dennenbossen en kleine baaien bepalen het beeld. Caprera is ook de plek waar Giuseppe Garibaldi, een van de centrale figuren van de Italiaanse eenwording in de 19e eeuw, zijn laatste jaren doorbracht. Zijn huis, bekend als de Casa Bianca, is nu een museum dat bezoekers kunnen bekijken.
Asinara is een eiland aan de noordwestelijke punt van Sardinië dat gedurende een groot deel van de 20e eeuw als strafkolonie diende. Tientallen jaren lang was het eiland gesloten voor het publiek. Tegenwoordig is het een nationaal park waar bezoeken zijn toegestaan, maar in beperkte aantallen. Het eiland staat bekend om zijn witte ezels, die vrij over het land lopen. Hun vacht mist pigment door een zeldzame genetische eigenschap. Omdat menselijke activiteit zo lang beperkt was, is het landschap grotendeels onaangeroerd gebleven. De stranden zijn leeg, het water is helder en de plek voelt echt afgelegen aan.
Tavolara is een eiland voor de noordoostkust van Sardinië, gedomineerd door een grote kalkstenen richel die steil uit de zee omhoog rijst. De kliffen dalen bijna verticaal af naar het water, en het contrast tussen het bleke gesteente en het diepe blauw van de zee valt meteen op. Het water rond het eiland is helder en ondiep genoeg om er met een boot dichtbij te komen. Het eiland heeft heel weinig inwoners en voelt rauw en nauwelijks aangetast aan. Een klein restaurant en een handvol vissers zijn de enige tekenen van leven. De meeste bezoekers komen per boot vanuit Porto San Paolo of Olbia.
Molara is een onbewoond eiland voor de kust van Sardinië. Het water eromheen is helder en rustig, wat het een geliefde plek maakt voor duikers en snorkelaars. Er zijn geen ligbedden of restaurants, alleen rotsen, pijnbomen en open zee. Wie hier naartoe komt, is meestal op zoek naar natuur en stilte.
Levanzo is een klein eiland voor de westkust van Sicilië waar geen auto's rijden. Je verplaatst je er te voet of per boot. De paden lopen door droge heuvels begroeid met struikgewas, langs rotspartijen en af naar afgelegen baaien. Het eiland heeft nauwelijks bebouwing en het enige dorp is klein en onopvallend. Bij de kust bevindt zich een grot met prehistorische tekeningen die enkele duizenden jaren oud zijn. Levanzo maakt deel uit van de Egadische Eilanden en ligt op een korte boottocht van Trapani.
Marettimo is het meest westelijke eiland van de Egadische Eilanden, voor de kust van Sicilië. Het is ook het minst bezochte van de drie hoofdeilanden. Het binnenland is bergachtig, met steile kliffen die in zee vallen en kleine baaien tussen de rotsen. In het dorpje bij de haven rijden nauwelijks auto's, en wandelpaden doorkruisen het eiland voor wie de natuur in wil. Het leven hier gaat langzaam, en er zijn weinig mensen.
Panarea is het kleinste van de Eolische eilanden, voor de noordkust van Sicilië. Het eiland is bekend om zijn witte kubusachtige huizen, smalle voetpaden en kleine rotsachtige baaien. Er zijn geen auto's, alleen driewielers en mensen te voet. Overdag is het tempo langzaam, maar 's avonds vullen de steegjes zich met wandelaars en mensen die buiten zitten bij de bars. Net voor de kust kunnen duikers oude verzonken ruïnes op de zeebodem verkennen.
Stromboli is een vulkanisch eiland ten noorden van Sicilië, deel van de Eolische Eilanden. De vulkaan is al eeuwenlang bijna ononderbroken actief. Overdag stijgt er voortdurend rook op uit de top. 's Nachts zijn de gloeiende lavastromen te zien die langs de helling naar beneden glijden. De zwarte zandstranden en het kleine dorp aan de voet van de vulkaan geven het eiland een ruw en natuurlijk karakter, met de krater altijd zichtbaar van beneden.
Filicudi is een van de meest afgelegen eilanden van de Eolische archipel, ten noorden van Sicilië. De vulkanische oorsprong is overal zichtbaar: donkere rotsen, steile hellingen en diepblauw water eronder. Er zijn geen grote wegen en nauwelijks auto's. Het leven gaat er langzaam en eenvoudig. De dorpen zijn klein en er wonen maar weinig mensen. Wie de moeite neemt om hiernaartoe te komen, vindt een eiland dat weinig is veranderd.
Alicudi is het meest afgelegen eiland van de Eolische eilanden, ten noorden van Sicilië. Er zijn geen wegen, geen auto's en nauwelijks bezoekers. De huizen klampen zich vast aan de helling van een uitgedoofde vulkaan, en de enige manier om je te verplaatsen is te voet via steile stenen paden of op een ezel. Het leven gaat hier langzaam. Het eiland heeft een kleine haven en een handvol inwoners die er het hele jaar door blijven. Voor wie echt ver weg wil zijn van alles, biedt Alicudi precies dat.
Pantelleria ligt tussen Sicilië en Tunesië, dichter bij Afrika dan bij het Italiaanse vasteland. Het eiland is vulkanisch van oorsprong, en dat is goed te zien: de grond bestaat uit donker lavagesteente, de heuvels zijn ruw en er zijn geen zandstranden. Wel zijn er natuurlijke warmwaterbronnen waar je in warm water kunt baden vlak bij de zee. De traditionele stenen huizen van het eiland, dammusi genaamd, hebben dikke muren en gewelfde daken die de hitte in de zomer buiten houden. Pantelleria trekt minder bezoekers dan andere Italiaanse eilanden en heeft een rustig dagelijks leven.
Favignana is het grootste eiland van de Egadische Eilanden, voor de westkust van Sicilië. Het eiland heeft de vorm van een vlinder en is gemakkelijk per fiets te verkennen. De kustlijn wisselt tussen vlakke rotsen, kleine baaien en plekken waar het water een diepe groene kleur krijgt. In het hoofddorp is een oude tonijnverwerkingsfabriek omgebouwd tot museum, een herinnering aan de tijd dat de tonijnvangst het dagelijks leven hier bepaalde.
Capri is een eiland voor de kust van Campanië, bekend om de Faraglioni, rotsformaties die uit de zee omhoog steken, en om de Grotta Azzurra, een zeegrot waar het licht het water diepblauw kleurt. Het eiland trekt al eeuwen reizigers, en dat is te merken in de smalle straatjes van de stad Capri, met haar cafés, winkels en drukke terrassen. Hogerop, in Anacapri, is het rustiger. De kustlijn is steil en rotsachtig, met weids uitzicht over de Tyrreense Zee.
Ischia is een vulkanisch eiland voor de kust van Campanië, al eeuwenlang bekend om zijn natuurlijke warmwaterbronnen. Het warme water komt omhoog uit de grond of de zee, en veel bezoekers komen hier precies daarvoor. Het eiland heeft ook tuinen, kleine vissersdorpjes en stranden waar het dagelijks leven een rustig tempo heeft.
Procida ligt in de Golf van Napels en is een van de kleinere eilanden in de regio. Het eiland is bekend om de gevels van de havenhuizen, geschilderd in tinten geel, oranje, roze en rood. In 2022 werd Procida uitgeroepen tot Italiaanse Culturele Hoofdstad, wat het meer bekendheid gaf. In tegenstelling tot Capri of Ischia heeft het een sterk lokaal karakter bewaard. Vissers werken nog steeds op de kade, de steegjes zijn smal en het dagelijks leven verloopt in een langzaam tempo dat Procida het gevoel geeft van een bewoonde plek.
Ponza is een eiland voor de kust van Latium, bekend om zijn steile kliffen die in zee vallen en zijn kleine, beschutte baaien. Het water wisselt tussen blauw en groen, afhankelijk van het licht. Het hoofddorp heeft kleurige huizen, een levendige haven en kleine restaurants waar bewoners en bezoekers elkaar ontmoeten. In de zomer stroomt het eiland vol, maar het houdt een rustig tempo aan dat veel andere Italiaanse eilanden al lang kwijt zijn.
Palmarola ligt voor de kust van Lazio en is alleen per boot bereikbaar vanuit het nabijgelegen eiland Ponza. Er zijn geen vaste bewoners en nauwelijks toeristische voorzieningen. Wie hier komt, vindt hoge rotsachtige kliffen die recht in zee vallen, kleine baaien met helder water en een stilte die zeldzaam is aan de Italiaanse kust. In de zomer leggen boten aan, maar het eiland blijft ook dan grotendeels ongerept.
Ventotene is een klein eiland in de Tyrreense Zee, voor de kust van Latium. Het leven hier gaat langzaam. Er zijn nauwelijks auto's, en mensen verplaatsen zich te voet of met kleine voertuigen door smalle steegjes. De oude Romeinse haven is direct in de rots uitgehouwen. De kustlijn biedt helder water en rijke zeebodems die duikers aantrekken. Het eiland heeft ook natuurreservaten die het tot een bestemming maken voor natuurliefhebbers.
Elba is het grootste eiland van Toscane, gelegen voor de Tyrreense kust op ongeveer 10 km van het vasteland. Het eiland is vooral bekend als de plek waar Napoleon Bonaparte in ballingschap leefde na zijn eerste troonsafstand in 1814. Zijn verblijfplaatsen op het eiland zijn open voor bezoekers. Naast dit stuk geschiedenis heeft Elba een gevarieerde kustlijn met zandstranden, rotsachtige baaien en rustig water. Het binnenland is heuvelachtig, met wijngaarden en kleine dorpen waar het dagelijks leven een traag tempo heeft.
Giglio is een klein eiland voor de Toscaanse kust, gevormd door granieten rotsen en helder water. Het middeleeuwse dorp Giglio Castello ligt op een heuvel, omgeven door oude stenen muren, en kijkt uit over de zee. Beneden, in de haven, komen de veerboten aan en speelt het dagelijkse leven zich af. Het eiland trekt mensen aan die willen duiken, wandelen of gewoon tijd doorbrengen in een hoek van Toscane die grotendeels op zichzelf blijft.
Capraia ligt voor de Toscaanse kust en maakt deel uit van de Toscaanse Archipel. Bijna het hele eiland valt binnen een nationaal park, waardoor het land grotendeels ongerept is gebleven. Wandelpaden slingeren door lage struikgewassen en langs kliffen die recht in zee vallen. Het dorp is klein, het leven gaat er langzaam en er komen veel minder bezoekers dan op de andere eilanden in de buurt.
Pianosa is een voormalig gevangeniseiland voor de Toscaanse kust. Tientallen jaren lang was het gesloten voor het publiek, waardoor de natuur er zich zonder menselijke inmenging kon ontwikkelen. Vandaag is het een beschermd natuurgebied dat alleen met een vergunning bezocht kan worden. De paden lopen door lage mediterrane struikvegetatie, en het water rondom het eiland staat bekend om zijn zeeleven en helderheid.
Montecristo is een klein eiland voor de Toscaanse kust, bekend geworden door de roman van Alexandre Dumas. Het is bijna volledig gesloten voor bezoekers. Elk jaar wordt slechts een heel klein aantal vergunningen afgegeven, waardoor het een van de moeilijkst bereikbare plaatsen van Italië is. De begroeiing is dicht en wild, met struikgewas, oude bossen en dieren die zich tientallen jaren lang zonder menselijke verstoring hebben ontwikkeld. Wilde geiten, zeevogels en zeldzame reptielen leven hier nagenoeg ongestoord.
Gorgona is het kleinste van de Toscaanse eilanden. Het ligt voor de Ligurische kust en is niet vrij toegankelijk: bezoeken zijn alleen mogelijk als onderdeel van georganiseerde begeleide uitstapjes, die ruim van tevoren geboekt moeten worden. Het grootste deel van het eiland functioneert als een penitentiaire landbouwkolonie, wat het een bijzonder karakter geeft. Wie er toch komt, treft een steile kustlijn, dichte begroeiing en een stilte die elders moeilijk te vinden is.
Palmaria ligt vlak voor de kust van Portovenere, aan de Ligurische kust, en maakt deel uit van een UNESCO-werelderfgoedsite. Het eiland wordt gekenmerkt door kliffen en kleine inhammen die naar de zee afdalen. Er is weinig bebouwing, en het water is altijd dichtbij. Smalle paden lopen langs de kust en bieden direct contact met de rotsachtige oever.
San Pietro is een eiland voor de westkust van Sardinië met een ongewone geschiedenis. Het enige dorp, Carloforte, werd in de 18e eeuw gesticht door Genuese vissers die in Noord-Afrika hadden gewoond. Die oorsprong is nog steeds voelbaar: in het plaatselijke dialect, in de keuken en in de architectuur. De kustlijn wisselt tussen rode kliffen die recht in zee vallen en beschutte baaien met helder water.
Sant'Antioco is een eiland in het zuidwesten van Sardinië, verbonden met het vasteland door een dam die al eeuwenlang bestaat. Het eiland herbergt Fenicische en Romeinse overblijfselen, waaronder een tofet en een klein archeologisch museum in de hoofdplaats. Langs de kust wisselen rotsachtige stukken af met zandstranden die minder druk zijn dan andere delen van Sardinië.
La Maddalena ligt voor de noordpunt van Sardinië, als deel van een groep kleine verspreid liggende eilanden. De kust bestaat uit zandstranden met ondiep water dat van lichtgroen naar diepblauw overgaat naargelang de diepte. Het hoofddorp heeft een actieve haven, cafés en kleine winkels, met een rustig tempo dat in de zomer opleeft wanneer boten vanuit het vasteland aankomen. Buiten het dorp slingeren rotsachtige paden door laag struikgewas naar kleine baaien die alleen te voet of per boot bereikbaar zijn.
Caprera is een eiland voor de noordkust van Sardinië, verbonden met het eiland La Maddalena via een korte dam. Het landschap is weinig veranderd: granieten rotsen, dennenbossen en kleine baaien bepalen het beeld. Caprera is ook de plek waar Giuseppe Garibaldi, een van de centrale figuren van de Italiaanse eenwording in de 19e eeuw, zijn laatste jaren doorbracht. Zijn huis, bekend als de Casa Bianca, is nu een museum dat bezoekers kunnen bekijken.
Asinara is een eiland aan de noordwestelijke punt van Sardinië dat gedurende een groot deel van de 20e eeuw als strafkolonie diende. Tientallen jaren lang was het eiland gesloten voor het publiek. Tegenwoordig is het een nationaal park waar bezoeken zijn toegestaan, maar in beperkte aantallen. Het eiland staat bekend om zijn witte ezels, die vrij over het land lopen. Hun vacht mist pigment door een zeldzame genetische eigenschap. Omdat menselijke activiteit zo lang beperkt was, is het landschap grotendeels onaangeroerd gebleven. De stranden zijn leeg, het water is helder en de plek voelt echt afgelegen aan.
Tavolara is een eiland voor de noordoostkust van Sardinië, gedomineerd door een grote kalkstenen richel die steil uit de zee omhoog rijst. De kliffen dalen bijna verticaal af naar het water, en het contrast tussen het bleke gesteente en het diepe blauw van de zee valt meteen op. Het water rond het eiland is helder en ondiep genoeg om er met een boot dichtbij te komen. Het eiland heeft heel weinig inwoners en voelt rauw en nauwelijks aangetast aan. Een klein restaurant en een handvol vissers zijn de enige tekenen van leven. De meeste bezoekers komen per boot vanuit Porto San Paolo of Olbia.
Molara is een onbewoond eiland voor de kust van Sardinië. Het water eromheen is helder en rustig, wat het een geliefde plek maakt voor duikers en snorkelaars. Er zijn geen ligbedden of restaurants, alleen rotsen, pijnbomen en open zee. Wie hier naartoe komt, is meestal op zoek naar natuur en stilte.
Levanzo is een klein eiland voor de westkust van Sicilië waar geen auto's rijden. Je verplaatst je er te voet of per boot. De paden lopen door droge heuvels begroeid met struikgewas, langs rotspartijen en af naar afgelegen baaien. Het eiland heeft nauwelijks bebouwing en het enige dorp is klein en onopvallend. Bij de kust bevindt zich een grot met prehistorische tekeningen die enkele duizenden jaren oud zijn. Levanzo maakt deel uit van de Egadische Eilanden en ligt op een korte boottocht van Trapani.
Marettimo is het meest westelijke eiland van de Egadische Eilanden, voor de kust van Sicilië. Het is ook het minst bezochte van de drie hoofdeilanden. Het binnenland is bergachtig, met steile kliffen die in zee vallen en kleine baaien tussen de rotsen. In het dorpje bij de haven rijden nauwelijks auto's, en wandelpaden doorkruisen het eiland voor wie de natuur in wil. Het leven hier gaat langzaam, en er zijn weinig mensen.
Panarea is het kleinste van de Eolische eilanden, voor de noordkust van Sicilië. Het eiland is bekend om zijn witte kubusachtige huizen, smalle voetpaden en kleine rotsachtige baaien. Er zijn geen auto's, alleen driewielers en mensen te voet. Overdag is het tempo langzaam, maar 's avonds vullen de steegjes zich met wandelaars en mensen die buiten zitten bij de bars. Net voor de kust kunnen duikers oude verzonken ruïnes op de zeebodem verkennen.
Stromboli is een vulkanisch eiland ten noorden van Sicilië, deel van de Eolische Eilanden. De vulkaan is al eeuwenlang bijna ononderbroken actief. Overdag stijgt er voortdurend rook op uit de top. 's Nachts zijn de gloeiende lavastromen te zien die langs de helling naar beneden glijden. De zwarte zandstranden en het kleine dorp aan de voet van de vulkaan geven het eiland een ruw en natuurlijk karakter, met de krater altijd zichtbaar van beneden.
Filicudi is een van de meest afgelegen eilanden van de Eolische archipel, ten noorden van Sicilië. De vulkanische oorsprong is overal zichtbaar: donkere rotsen, steile hellingen en diepblauw water eronder. Er zijn geen grote wegen en nauwelijks auto's. Het leven gaat er langzaam en eenvoudig. De dorpen zijn klein en er wonen maar weinig mensen. Wie de moeite neemt om hiernaartoe te komen, vindt een eiland dat weinig is veranderd.
Alicudi is het meest afgelegen eiland van de Eolische eilanden, ten noorden van Sicilië. Er zijn geen wegen, geen auto's en nauwelijks bezoekers. De huizen klampen zich vast aan de helling van een uitgedoofde vulkaan, en de enige manier om je te verplaatsen is te voet via steile stenen paden of op een ezel. Het leven gaat hier langzaam. Het eiland heeft een kleine haven en een handvol inwoners die er het hele jaar door blijven. Voor wie echt ver weg wil zijn van alles, biedt Alicudi precies dat.
Pantelleria ligt tussen Sicilië en Tunesië, dichter bij Afrika dan bij het Italiaanse vasteland. Het eiland is vulkanisch van oorsprong, en dat is goed te zien: de grond bestaat uit donker lavagesteente, de heuvels zijn ruw en er zijn geen zandstranden. Wel zijn er natuurlijke warmwaterbronnen waar je in warm water kunt baden vlak bij de zee. De traditionele stenen huizen van het eiland, dammusi genaamd, hebben dikke muren en gewelfde daken die de hitte in de zomer buiten houden. Pantelleria trekt minder bezoekers dan andere Italiaanse eilanden en heeft een rustig dagelijks leven.
Favignana is het grootste eiland van de Egadische Eilanden, voor de westkust van Sicilië. Het eiland heeft de vorm van een vlinder en is gemakkelijk per fiets te verkennen. De kustlijn wisselt tussen vlakke rotsen, kleine baaien en plekken waar het water een diepe groene kleur krijgt. In het hoofddorp is een oude tonijnverwerkingsfabriek omgebouwd tot museum, een herinnering aan de tijd dat de tonijnvangst het dagelijks leven hier bepaalde.
Als je meerdere eilanden wilt bezoeken, controleer dan de bootverbindingen voordat je vertrekt. Sommige eilanden hebben geen regelmatige verbindingen, vooral buiten het hoogseizoen. Het raadplegen van een lokale gids of een website voor maritiem vervoer helpt je je reizen goed te plannen zonder verrassingen.
