Antoni Gaudí vormde het stadsbeeld van Barcelona met zijn modernistische gebouwen die organische vormen, natuurlijke motieven en structurele innovaties combineren. Zijn werk omspant meer dan vier decennia en omvat woongebouwen, parken, kerken en experimentele structuren. De Sagrada Família, zijn monumentale basiliek die sinds 1882 in aanbouw is, toont zijn begrip van geometrie en licht. Casa Batlló en Casa Milà laten zijn vermogen zien om gevels om te vormen tot sculpturale oppervlakken, terwijl Park Güell zijn visie op architectuur in de natuur implementeert.
Buiten Barcelona tonen projecten zoals El Capricho in Comillas en de crypte van Colònia Güell in Santa Coloma de Cervelló Gaudí's invloed in Catalonië. Zijn vroege werken, waaronder Casa Vicens en Palau Güell, documenteren zijn evolutie van traditioneel historisme naar zijn karakteristieke stijl. Het Gaudí Huis Museum in Park Güell biedt inzicht in zijn leven en werkmethoden. Deze gebouwen zijn verspreid over de stad en meestal toegankelijk voor bezoekers, hoewel sommige nog steeds bewoond of in gebruik zijn.
Antoni Gaudí vormde het stadsbeeld van Barcelona met zijn modernistische gebouwen die organische vormen, natuurlijke motieven en structurele innovaties combineren. Zijn werk omspant meer dan vier decennia en omvat woongebouwen, parken, kerken en experimentele structuren. De Sagrada Família, zijn monumentale basiliek die sinds 1882 in aanbouw is, toont zijn begrip van geometrie en licht. Casa Batlló en Casa Milà laten zijn vermogen zien om gevels om te vormen tot sculpturale oppervlakken, terwijl Park Güell zijn visie op architectuur in de natuur implementeert.
Buiten Barcelona tonen projecten zoals El Capricho in Comillas en de crypte van Colònia Güell in Santa Coloma de Cervelló Gaudí's invloed in Catalonië. Zijn vroege werken, waaronder Casa Vicens en Palau Güell, documenteren zijn evolutie van traditioneel historisme naar zijn karakteristieke stijl. Het Gaudí Huis Museum in Park Güell biedt inzicht in zijn leven en werkmethoden. Deze gebouwen zijn verspreid over de stad en meestal toegankelijk voor bezoekers, hoewel sommige nog steeds bewoond of in gebruik zijn.
In dit artikel
18 plaatsen om te ontdekken — Mis de laatste niet!
Deze rooms-katholieke basiliek toont Gaudís herinterpretatie van gotische vormen en organische patronen door middel van 18 torens, ingewikkelde gevels en een op de natuur geïnspireerd interieur. De Sagrada Família combineert structurele innovatie met bijbelse motieven en beeldhouwkundige details die de modernistische benadering van de architect tot sacrale architectuur documenteren.
Dit woongebouw uit 1877 werd door Gaudí herontworpen met gekleurde mozaïeken en golvende vormen. De golvende gevel toont organische lijnen, terwijl de binnenruimtes natuurlijke lichtverdeling en ambachtelijke details bieden. Het gebouw demonstreert Gaudís benadering om traditionele structuren te transformeren via modernistische ontwerpprincipes.
Dit door Antoni Gaudí ontworpen park combineert tuinbouwkundige planning met architectonische elementen, waaronder een golvende mozaïekbank langs het hoofdterras en een salamandersculptuur bedekt met keramische fragmenten bij de toegangstrap. Het tussen 1900 en 1914 ontwikkelde terrein toont Gaudís karakteristieke gebruik van organische vormen en zijn trencadís-techniek met gebroken keramiekstukken.
Dit woongebouw toont Gaudís gevorderde werk met gebogen steenvormen en smeedijzeren balkons die organische structuren nabootsen. De golvende gevel elimineert dragende muren ten gunste van een zelfdragend stenen skelet, terwijl het dak sculpturale schoorstenen en ventilatiekanalen presenteert die als wachters zijn gevormd. Voltooid in 1912 demonstreert het gebouw Gaudís benadering om natuurlijke vormen te integreren in functionele stedelijke architectuur.
Dit 19e-eeuwse stadspaleis toont Gaudís vroege vernieuwingen in ruimtelijke vormgeving met zijn uitgebreide smeedijzeren details en experimentele interieurarchitectuur. Het gebouw combineert traditioneel Catalaans vakmanschap met moderne structurele oplossingen en demonstreert de opkomende visie van de architect vóór zijn latere meesterwerken.
Dit in 1885 voltooide woonhuis markeert Gaudí's eerste grote werk en toont Moorse invloeden door groene en witte keramische tegels en smeedijzeren roosters. Casa Vicens combineert traditionele Catalaanse bouwtechnieken met oosterse decoratieve elementen die Gaudí's latere organische ontwerpaanpak aankondigen. Het gebouw diende oorspronkelijk als zomerresidentie voor de familie Vicens en opende in 2017 voor het publiek als museum.
Het Colegio Teresiano is een onderwijscomplex dat Antoni Gaudí in 1889 bouwde voor de Orde van de Heilige Teresa. De bakstenen gevel toont geometrische patronen en parabolische bogen die Gaudí's vroege architectonische benadering demonstreren. De verticale lijnen en structurele helderheid onderscheiden dit gebouw van zijn latere, meer organische werken. Het Colegio blijft functioneren als onderwijsinstelling en is toegankelijk voor bezoekers die Gaudí's ontwikkeling als architect willen volgen.
Dit gebouw uit 1899 combineert commerciële ruimtes op de begane grond met appartementen op de bovenverdiepingen. De zandstenen gevel volgt de klassieke ontwerpprincipes van Catalaanse stedelijke architectuur en markeert Gaudí's vroege carrière voordat hij overging naar zijn meer experimentele vormen. Het trappenhuis en de hal tonen ambachtelijke details in smeedijzer en gesneden hout, terwijl de symmetrische straatgevel tegemoet kwam aan de conservatieve smaak van de eigenaar.
Dit gebouw diende als handschoenfabriek totdat Gaudí het transformeerde tot een banketbakkerij. De gevel toont natuurstenen elementen die Gaudís karakteristieke benadering van organische vormen in zijn vroege renovatieprojecten integreren en zijn ontwikkeling als architect in het modernistische Barcelona documenteren.
Dit herenhuis uit 1909 rijst op aan de hellingen van Tibidabo en combineert gotische traditie met de organische principes van Gaudí. De structuur toont hoge torens, geometrische steenpatronen en glas-in-loodramen die natuurlijk licht door het interieur filteren. De gevel gebruikt regionale leisteen en onderscheidende kantelen die de middeleeuwse geschiedenis van de plaats weerspiegelen, terwijl structurele innovaties de modernistische methoden van de architect demonstreren.
Deze zomerresidentie, ontworpen door Gaudí in 1885 voor een welgestelde industrieel, toont oosterse invloeden door zijn slanke toren, keramische tegels en decoratieve elementen met zonnebloemmotieven. De gevel combineert baksteen met geglazuurde tegels om een kenmerkend visueel patroon te creëren. Het gebouw vertegenwoordigt een van Gaudí's vroege werken en toont al zijn neiging naar organische vormen en kleurrijke oppervlakken die zijn latere projecten in Barcelona zouden definiëren.
Deze toegangspoort uit 1901 toont Gaudís karakteristieke smeedwerk met gebogen vormen en een stenen muur, ontworpen voor opdrachtgever Hermenegild Miralles. De poort combineert organische ijzeren elementen met bewerkt metselwerk en demonstreert Gaudís vroege experimenten met natuurlijke krommingen in architectonisch detail. De constructie behoort tot zijn kleinere projecten maar behoudt de typische kenmerken van zijn modernistische vormtaal.
De crypte van de Colònia Güell is een van Gaudís meest experimentele werken. Deze benedenkerk heeft hellende zuilen, paraboolbogen en gewelven geïnspireerd op natuurlijke vormen. Gaudí gebruikte hangende modellen om structurele krachten te berekenen en schiep een systeem van baksteen, steen en keramiek dat de principes vooruitliep die later bij de Sagrada Familia werden toegepast.
Dit roze gebouw in Park Güell bevat de persoonlijke bezittingen van de architect en toont zijn woonruimtes van 1906 tot 1926. Het museum documenteert Gaudís huiselijke leven tijdens zijn meest productieve jaren en toont meubilair, tekeningen en foto's die inzicht geven in zijn werkmethoden.
De Pavillons Güell werden tussen 1884 en 1887 gebouwd als portiersverblijf en stallen voor het landgoed van de familie Güell. Gaudí ontwierp de toegangspoort met een smeedijzeren draak geïnspireerd op Catalaanse mythologie, samen met drie gebouwen in neogotische stijl met Mudéjar elementen. De parabolische gewelven in de stallen tonen zijn vroege structurele experimenten. De geometrische baksteenmozaïeken en de koepel van het hoofdpaviljoen demonstreren zijn ontwikkeling van ornamentele technieken. De smeedijzeren poort vertegenwoordigt een van zijn eerste belangrijke decoratieve werken. Het complex diende als ingang tot de Güell Tuinen.
De Bodegas Güell combineren stenen muren met bakstenen daken en omvatten een kapel met parabolische bogen die Gaudí's voorkeur voor organische vormen en structureel experimenteren aantoont. Dit complex uit de jaren 1890 laat zijn vroege betrokkenheid bij Catalaanse bouwtechnieken en religieuze elementen zien, waarbij het hoge interieur van de kapel en de slanke bogen een voorbode waren van zijn latere architectonische innovaties in Barcelona.
Deze toren combineert islamitische en christelijke architectuur in mudéjarstijl. Antoni Gaudí wijzigde de structuur en voegde elementen toe die zijn latere werk in Barcelona anticipeerden. De toren staat als voorbeeld van Gaudí's vroege betrokkenheid bij historische bouwvormen en hun herinterpretatie door zijn modernistische visie.
Deze gotische kathedraal kreeg in 1904 structurele verbeteringen van Antoni Gaudí, die de koorbanken verplaatste en verschillende kapellen herordende. Het werk toont zijn respect voor middeleeuwse architectuur terwijl het de ruimtelijke functionaliteit verbeterde.
In dit artikel
18 plaatsen om te ontdekken — Mis de laatste niet!
Deze rooms-katholieke basiliek toont Gaudís herinterpretatie van gotische vormen en organische patronen door middel van 18 torens, ingewikkelde gevels en een op de natuur geïnspireerd interieur. De Sagrada Família combineert structurele innovatie met bijbelse motieven en beeldhouwkundige details die de modernistische benadering van de architect tot sacrale architectuur documenteren.
Dit woongebouw uit 1877 werd door Gaudí herontworpen met gekleurde mozaïeken en golvende vormen. De golvende gevel toont organische lijnen, terwijl de binnenruimtes natuurlijke lichtverdeling en ambachtelijke details bieden. Het gebouw demonstreert Gaudís benadering om traditionele structuren te transformeren via modernistische ontwerpprincipes.
Dit door Antoni Gaudí ontworpen park combineert tuinbouwkundige planning met architectonische elementen, waaronder een golvende mozaïekbank langs het hoofdterras en een salamandersculptuur bedekt met keramische fragmenten bij de toegangstrap. Het tussen 1900 en 1914 ontwikkelde terrein toont Gaudís karakteristieke gebruik van organische vormen en zijn trencadís-techniek met gebroken keramiekstukken.
Dit woongebouw toont Gaudís gevorderde werk met gebogen steenvormen en smeedijzeren balkons die organische structuren nabootsen. De golvende gevel elimineert dragende muren ten gunste van een zelfdragend stenen skelet, terwijl het dak sculpturale schoorstenen en ventilatiekanalen presenteert die als wachters zijn gevormd. Voltooid in 1912 demonstreert het gebouw Gaudís benadering om natuurlijke vormen te integreren in functionele stedelijke architectuur.
Dit 19e-eeuwse stadspaleis toont Gaudís vroege vernieuwingen in ruimtelijke vormgeving met zijn uitgebreide smeedijzeren details en experimentele interieurarchitectuur. Het gebouw combineert traditioneel Catalaans vakmanschap met moderne structurele oplossingen en demonstreert de opkomende visie van de architect vóór zijn latere meesterwerken.
Dit in 1885 voltooide woonhuis markeert Gaudí's eerste grote werk en toont Moorse invloeden door groene en witte keramische tegels en smeedijzeren roosters. Casa Vicens combineert traditionele Catalaanse bouwtechnieken met oosterse decoratieve elementen die Gaudí's latere organische ontwerpaanpak aankondigen. Het gebouw diende oorspronkelijk als zomerresidentie voor de familie Vicens en opende in 2017 voor het publiek als museum.
Het Colegio Teresiano is een onderwijscomplex dat Antoni Gaudí in 1889 bouwde voor de Orde van de Heilige Teresa. De bakstenen gevel toont geometrische patronen en parabolische bogen die Gaudí's vroege architectonische benadering demonstreren. De verticale lijnen en structurele helderheid onderscheiden dit gebouw van zijn latere, meer organische werken. Het Colegio blijft functioneren als onderwijsinstelling en is toegankelijk voor bezoekers die Gaudí's ontwikkeling als architect willen volgen.
Dit gebouw uit 1899 combineert commerciële ruimtes op de begane grond met appartementen op de bovenverdiepingen. De zandstenen gevel volgt de klassieke ontwerpprincipes van Catalaanse stedelijke architectuur en markeert Gaudí's vroege carrière voordat hij overging naar zijn meer experimentele vormen. Het trappenhuis en de hal tonen ambachtelijke details in smeedijzer en gesneden hout, terwijl de symmetrische straatgevel tegemoet kwam aan de conservatieve smaak van de eigenaar.
Dit gebouw diende als handschoenfabriek totdat Gaudí het transformeerde tot een banketbakkerij. De gevel toont natuurstenen elementen die Gaudís karakteristieke benadering van organische vormen in zijn vroege renovatieprojecten integreren en zijn ontwikkeling als architect in het modernistische Barcelona documenteren.
Dit herenhuis uit 1909 rijst op aan de hellingen van Tibidabo en combineert gotische traditie met de organische principes van Gaudí. De structuur toont hoge torens, geometrische steenpatronen en glas-in-loodramen die natuurlijk licht door het interieur filteren. De gevel gebruikt regionale leisteen en onderscheidende kantelen die de middeleeuwse geschiedenis van de plaats weerspiegelen, terwijl structurele innovaties de modernistische methoden van de architect demonstreren.
Deze zomerresidentie, ontworpen door Gaudí in 1885 voor een welgestelde industrieel, toont oosterse invloeden door zijn slanke toren, keramische tegels en decoratieve elementen met zonnebloemmotieven. De gevel combineert baksteen met geglazuurde tegels om een kenmerkend visueel patroon te creëren. Het gebouw vertegenwoordigt een van Gaudí's vroege werken en toont al zijn neiging naar organische vormen en kleurrijke oppervlakken die zijn latere projecten in Barcelona zouden definiëren.
Deze toegangspoort uit 1901 toont Gaudís karakteristieke smeedwerk met gebogen vormen en een stenen muur, ontworpen voor opdrachtgever Hermenegild Miralles. De poort combineert organische ijzeren elementen met bewerkt metselwerk en demonstreert Gaudís vroege experimenten met natuurlijke krommingen in architectonisch detail. De constructie behoort tot zijn kleinere projecten maar behoudt de typische kenmerken van zijn modernistische vormtaal.
De crypte van de Colònia Güell is een van Gaudís meest experimentele werken. Deze benedenkerk heeft hellende zuilen, paraboolbogen en gewelven geïnspireerd op natuurlijke vormen. Gaudí gebruikte hangende modellen om structurele krachten te berekenen en schiep een systeem van baksteen, steen en keramiek dat de principes vooruitliep die later bij de Sagrada Familia werden toegepast.
Dit roze gebouw in Park Güell bevat de persoonlijke bezittingen van de architect en toont zijn woonruimtes van 1906 tot 1926. Het museum documenteert Gaudís huiselijke leven tijdens zijn meest productieve jaren en toont meubilair, tekeningen en foto's die inzicht geven in zijn werkmethoden.
De Pavillons Güell werden tussen 1884 en 1887 gebouwd als portiersverblijf en stallen voor het landgoed van de familie Güell. Gaudí ontwierp de toegangspoort met een smeedijzeren draak geïnspireerd op Catalaanse mythologie, samen met drie gebouwen in neogotische stijl met Mudéjar elementen. De parabolische gewelven in de stallen tonen zijn vroege structurele experimenten. De geometrische baksteenmozaïeken en de koepel van het hoofdpaviljoen demonstreren zijn ontwikkeling van ornamentele technieken. De smeedijzeren poort vertegenwoordigt een van zijn eerste belangrijke decoratieve werken. Het complex diende als ingang tot de Güell Tuinen.
De Bodegas Güell combineren stenen muren met bakstenen daken en omvatten een kapel met parabolische bogen die Gaudí's voorkeur voor organische vormen en structureel experimenteren aantoont. Dit complex uit de jaren 1890 laat zijn vroege betrokkenheid bij Catalaanse bouwtechnieken en religieuze elementen zien, waarbij het hoge interieur van de kapel en de slanke bogen een voorbode waren van zijn latere architectonische innovaties in Barcelona.
Deze toren combineert islamitische en christelijke architectuur in mudéjarstijl. Antoni Gaudí wijzigde de structuur en voegde elementen toe die zijn latere werk in Barcelona anticipeerden. De toren staat als voorbeeld van Gaudí's vroege betrokkenheid bij historische bouwvormen en hun herinterpretatie door zijn modernistische visie.
Deze gotische kathedraal kreeg in 1904 structurele verbeteringen van Antoni Gaudí, die de koorbanken verplaatste en verschillende kapellen herordende. Het werk toont zijn respect voor middeleeuwse architectuur terwijl het de ruimtelijke functionaliteit verbeterde.
Deze rooms-katholieke basiliek toont Gaudís herinterpretatie van gotische vormen en organische patronen door middel van 18 torens, ingewikkelde gevels en een op de natuur geïnspireerd interieur. De Sagrada Família combineert structurele innovatie met bijbelse motieven en beeldhouwkundige details die de modernistische benadering van de architect tot sacrale architectuur documenteren.
Dit woongebouw uit 1877 werd door Gaudí herontworpen met gekleurde mozaïeken en golvende vormen. De golvende gevel toont organische lijnen, terwijl de binnenruimtes natuurlijke lichtverdeling en ambachtelijke details bieden. Het gebouw demonstreert Gaudís benadering om traditionele structuren te transformeren via modernistische ontwerpprincipes.
Dit door Antoni Gaudí ontworpen park combineert tuinbouwkundige planning met architectonische elementen, waaronder een golvende mozaïekbank langs het hoofdterras en een salamandersculptuur bedekt met keramische fragmenten bij de toegangstrap. Het tussen 1900 en 1914 ontwikkelde terrein toont Gaudís karakteristieke gebruik van organische vormen en zijn trencadís-techniek met gebroken keramiekstukken.
Dit woongebouw toont Gaudís gevorderde werk met gebogen steenvormen en smeedijzeren balkons die organische structuren nabootsen. De golvende gevel elimineert dragende muren ten gunste van een zelfdragend stenen skelet, terwijl het dak sculpturale schoorstenen en ventilatiekanalen presenteert die als wachters zijn gevormd. Voltooid in 1912 demonstreert het gebouw Gaudís benadering om natuurlijke vormen te integreren in functionele stedelijke architectuur.
Dit 19e-eeuwse stadspaleis toont Gaudís vroege vernieuwingen in ruimtelijke vormgeving met zijn uitgebreide smeedijzeren details en experimentele interieurarchitectuur. Het gebouw combineert traditioneel Catalaans vakmanschap met moderne structurele oplossingen en demonstreert de opkomende visie van de architect vóór zijn latere meesterwerken.
Dit in 1885 voltooide woonhuis markeert Gaudí's eerste grote werk en toont Moorse invloeden door groene en witte keramische tegels en smeedijzeren roosters. Casa Vicens combineert traditionele Catalaanse bouwtechnieken met oosterse decoratieve elementen die Gaudí's latere organische ontwerpaanpak aankondigen. Het gebouw diende oorspronkelijk als zomerresidentie voor de familie Vicens en opende in 2017 voor het publiek als museum.
Het Colegio Teresiano is een onderwijscomplex dat Antoni Gaudí in 1889 bouwde voor de Orde van de Heilige Teresa. De bakstenen gevel toont geometrische patronen en parabolische bogen die Gaudí's vroege architectonische benadering demonstreren. De verticale lijnen en structurele helderheid onderscheiden dit gebouw van zijn latere, meer organische werken. Het Colegio blijft functioneren als onderwijsinstelling en is toegankelijk voor bezoekers die Gaudí's ontwikkeling als architect willen volgen.
Dit gebouw uit 1899 combineert commerciële ruimtes op de begane grond met appartementen op de bovenverdiepingen. De zandstenen gevel volgt de klassieke ontwerpprincipes van Catalaanse stedelijke architectuur en markeert Gaudí's vroege carrière voordat hij overging naar zijn meer experimentele vormen. Het trappenhuis en de hal tonen ambachtelijke details in smeedijzer en gesneden hout, terwijl de symmetrische straatgevel tegemoet kwam aan de conservatieve smaak van de eigenaar.
Dit gebouw diende als handschoenfabriek totdat Gaudí het transformeerde tot een banketbakkerij. De gevel toont natuurstenen elementen die Gaudís karakteristieke benadering van organische vormen in zijn vroege renovatieprojecten integreren en zijn ontwikkeling als architect in het modernistische Barcelona documenteren.
Dit herenhuis uit 1909 rijst op aan de hellingen van Tibidabo en combineert gotische traditie met de organische principes van Gaudí. De structuur toont hoge torens, geometrische steenpatronen en glas-in-loodramen die natuurlijk licht door het interieur filteren. De gevel gebruikt regionale leisteen en onderscheidende kantelen die de middeleeuwse geschiedenis van de plaats weerspiegelen, terwijl structurele innovaties de modernistische methoden van de architect demonstreren.
Deze zomerresidentie, ontworpen door Gaudí in 1885 voor een welgestelde industrieel, toont oosterse invloeden door zijn slanke toren, keramische tegels en decoratieve elementen met zonnebloemmotieven. De gevel combineert baksteen met geglazuurde tegels om een kenmerkend visueel patroon te creëren. Het gebouw vertegenwoordigt een van Gaudí's vroege werken en toont al zijn neiging naar organische vormen en kleurrijke oppervlakken die zijn latere projecten in Barcelona zouden definiëren.
Deze toegangspoort uit 1901 toont Gaudís karakteristieke smeedwerk met gebogen vormen en een stenen muur, ontworpen voor opdrachtgever Hermenegild Miralles. De poort combineert organische ijzeren elementen met bewerkt metselwerk en demonstreert Gaudís vroege experimenten met natuurlijke krommingen in architectonisch detail. De constructie behoort tot zijn kleinere projecten maar behoudt de typische kenmerken van zijn modernistische vormtaal.
De crypte van de Colònia Güell is een van Gaudís meest experimentele werken. Deze benedenkerk heeft hellende zuilen, paraboolbogen en gewelven geïnspireerd op natuurlijke vormen. Gaudí gebruikte hangende modellen om structurele krachten te berekenen en schiep een systeem van baksteen, steen en keramiek dat de principes vooruitliep die later bij de Sagrada Familia werden toegepast.
Dit roze gebouw in Park Güell bevat de persoonlijke bezittingen van de architect en toont zijn woonruimtes van 1906 tot 1926. Het museum documenteert Gaudís huiselijke leven tijdens zijn meest productieve jaren en toont meubilair, tekeningen en foto's die inzicht geven in zijn werkmethoden.
De Pavillons Güell werden tussen 1884 en 1887 gebouwd als portiersverblijf en stallen voor het landgoed van de familie Güell. Gaudí ontwierp de toegangspoort met een smeedijzeren draak geïnspireerd op Catalaanse mythologie, samen met drie gebouwen in neogotische stijl met Mudéjar elementen. De parabolische gewelven in de stallen tonen zijn vroege structurele experimenten. De geometrische baksteenmozaïeken en de koepel van het hoofdpaviljoen demonstreren zijn ontwikkeling van ornamentele technieken. De smeedijzeren poort vertegenwoordigt een van zijn eerste belangrijke decoratieve werken. Het complex diende als ingang tot de Güell Tuinen.
De Bodegas Güell combineren stenen muren met bakstenen daken en omvatten een kapel met parabolische bogen die Gaudí's voorkeur voor organische vormen en structureel experimenteren aantoont. Dit complex uit de jaren 1890 laat zijn vroege betrokkenheid bij Catalaanse bouwtechnieken en religieuze elementen zien, waarbij het hoge interieur van de kapel en de slanke bogen een voorbode waren van zijn latere architectonische innovaties in Barcelona.
Deze toren combineert islamitische en christelijke architectuur in mudéjarstijl. Antoni Gaudí wijzigde de structuur en voegde elementen toe die zijn latere werk in Barcelona anticipeerden. De toren staat als voorbeeld van Gaudí's vroege betrokkenheid bij historische bouwvormen en hun herinterpretatie door zijn modernistische visie.
Deze gotische kathedraal kreeg in 1904 structurele verbeteringen van Antoni Gaudí, die de koorbanken verplaatste en verschillende kapellen herordende. Het werk toont zijn respect voor middeleeuwse architectuur terwijl het de ruimtelijke functionaliteit verbeterde.
