Tarasov Estate, Yekaterinburg, Regionaal cultureel erfgoed landgoed in Yekaterinburg, Rusland

Het Tarasov-landgoed is een complex in het centrum van Jekaterinenburg, Gorkistraat 21, dat nu deel uitmaakt van de residentie van de gouverneur van de oblast Sverdlovsk. Van het oorspronkelijke landgoed resteren het twee verdiepingen tellende hoofdhuis, een zuidelijke vleugel van één verdieping en een stenen muur met poort. Het hoofdhuis werd in 1818–1821 in classicistische stijl gebouwd, mogelijk met architect M. P. Malachov, en kreeg later eclectische details terwijl het zijn oorspronkelijke stilistische uiterlijk behield.

Het hoofdhuis werd tussen 1818 en 1821 gebouwd voor Grigori Fjodorovitsj Zotov, beheerder van de mijnbouwdistricten Verch-Isetsk en Kysjtym, mogelijk met architect Michail Malachov. Na Zotovs verbanning kochten de oudgelovige kooplieden Savva en Ivan Tarasov het in 1837; een huiszoeking in 1853 vond een gebedsruimte en oudgelovige boeken, en de broers werden tot 1859 verbannen. Het landgoed bleef tot de revolutie bij de Tarasovs.

Het landgoed toont klassieke verhoudingen en symmetrisch ontwerp die de residentiële wijken in het centrum van Yekaterinburg kenmerken. Wandelend door de buurt kun je zien hoe welgestelde kooplieden in de 1800s hun status uitdrukten via hun huizen.

Het landgoed ligt in het centrum van Yekaterinburg en maakt deel uit van de stedelijke structuur, waardoor het gemakkelijk te voet bereikbaar is. Je kunt het uiterlijk observeren en zien hoe de verhoogde positie en omliggende gebouwen tot elkaar verhouden.

Het landgoed is niet het Ipatiev-huis, dat elders in Jekaterinenburg stond. In 1910 huisde de noordvleugel het Genootschap van Oeral-mijntechnici, wiens secretaris V. M. Bykov erbij betrokken was; de vleugel diende ook als bolsjewistische schuilwoning. Na 1917 vertrokken de Tarasovs en werd het gebouw het Lerarenhuis.