Molvinsky Bridge, Gewapend betonnen liggerbrug in Sint-Petersburg, Rusland.

De Molvinsky-brug is een enkelvoudige liggerbrug van gewapend beton over de Tarakanovka, die het Ekateringofsky-eiland verbindt met de linkeroever in de as van de Liflyandskaya- en Kalinina-straat. De voorgespannen I-liggers schuilen achter decoratieve met graniet beklede bogen, en de landhoofden zijn met graniet bekleed. De brug is 59 m lang en 20,7 m breed en heeft zes rijstroken, waaronder twee tramsporen.

Een eerste houten brug werd na 1739 gebouwd naar een ontwerp van de Nederlandse ingenieur Harman van Boles. In 1823 vervingen de ingenieurs P. P. Bazaine en P. E. Clapeyron die door een houten driebogige brug op bakstenen landhoofden en gietijzeren palen, ongeveer 64 m lang. De huidige gewapend betonnen brug werd in 1983-1984 gebouwd naar een ontwerp van L. N. Sobolev, S. S. Nadtochy en B. E. Dvorkin van Lengiproinzhproekt.

De naam komt van de familie Molvo: koopman Ja. N. Molvo, eigenaar van een wodka- en suikerfabriek begin 19e eeuw, had hier een datsja, en vanaf 1842 heette de brug Molvinsky naar hem. Eerder heette hij Petrovsky, vermoedelijk naar Peter I, en Roshchinsky, naar het bos van Jekateringof.

De brug heeft zes rijstroken, waaronder twee tramsporen, met asfalt op de rijbaan en de trottoirs. Voetgangers steken over op trottoirs die door betonnen balustrades van het verkeer zijn gescheiden. Het dichtstbijzijnde metrostation is Narvskaya; de brug ligt op de as van de Liflyandskaya-straat en de Kalinina-straat, nabij de monding van de Tarakanovka in de Ekateringofka.

De brug is vernoemd naar koopman Jakov Molvo, die begin 19e eeuw in de buurt een wodka- en suikerfabriek bezat; de naam wordt sinds 1842 gebruikt. Nabij staat de Molvinskaja-kolom, een gepolijste granieten zuil die in 1824 door Auguste de Montferrand werd opgericht als model voor de Alexanderzuil.