Spitsbergen en Jan Mayen

Spitsbergen en Jan Mayen vormen twee gescheiden Noorse gebieden in de Noordelijke IJszee met meerdere eilanden en wijde wateren. De twee regio's liggen honderden kilometers van elkaar en worden beheerd als één statistische eenheid.

Het Spitsbergen-verdrag van 1920 gaf Noorwegen soevereiniteit over beide gebieden en schiep een speciale juridische status. Eerdere eeuwen hadden walvisvaarders en ontdekkingsreizigers uit verschillende Europese landen naar deze arctische wateren gebracht.

De nederzettingen dragen Scandinavische namen en weerspiegelen de Noorse bestuurlijke traditie in arctische gebieden. Wetenschappers uit verschillende landen werken bij onderzoeksstations en brengen internationale invloeden naar de afgelegen gemeenschap.

De gebieden zijn alleen toegankelijk met speciale voorbereiding, aangezien het arctische klimaat en lange afstanden strikte planning vereisen. Zomermaanden bieden langere daglichturen, terwijl de winter pooldnacht en extreme kou brengt.

De gebieden verschijnen samen in statistische rapporten hoewel ze geografisch ver uit elkaar liggen. Jan Mayen wordt alleen bewoond door roulerend personeel, terwijl Spitsbergen permanente nederzettingen heeft.