Great Smoky Mountains

De Great Smoky Mountains strekken zich uit langs de grens tussen North Carolina en Tennessee en bereiken hoogten tot 2025 meter bij Clingmans Dome. Het gebied bevat dichte bossen met loofbomen op lagere hoogten en naaldbossen op de hogere toppen, terwijl valleien en kloven zich tussen de bergkammen slingeren.

De Cherokee bewoonden deze bergen lang voordat Europese kolonisten in de 18e eeuw arriveerden en gaven ze de naam Shaconage. Het beschermde gebied werd in 1934 gecreëerd door de federale overheid nadat verschillende staten en particuliere supporters campagne voerden voor bosbehoud.

Historische blokhutten en graanmolens uit de tijd van de eerste kolonisten staan tussen de bossen en tonen het leven van de bergbewoners uit vervlogen eeuwen. Veel bezoekers ontmoeten in de kleine valleien ambachtslieden die traditionele technieken zoals smeden en mandenvlechten demonstreren.

Het netwerk van paden beslaat meer dan 1370 kilometer gemarkeerde routes door verschillende hoogten en vegetatiezones. De omstandigheden veranderen aanzienlijk afhankelijk van het seizoen, aangezien sneeuw en mist gebruikelijk zijn in de winter en zomerse onweersbuien typisch zijn in de namiddag.

De blauwachtige nevellaag boven de toppen vormt zich uit natuurlijke terpenen die vrijkomen door dichte vegetatie en reageren met deeltjes in de lucht. Deze reactie is vooral zichtbaar bij hoge luchtvochtigheid en warm weer en geeft de bergketen zijn karakteristieke uiterlijk.