National Civil Rights Museum, Burgerrechtenmuseum in de South Main Arts District, Memphis, Verenigde Staten

Het National Civil Rights Museum is een herdenkingsplaats aan Mulberry Street 450 in Memphis, gevestigd in een voormalig motel dat de burgerrechtenbeweging van de 17e eeuw tot vandaag documenteert. De tentoonstellingsruimten strekken zich uit over meerdere gebouwen, waaronder de oorspronkelijke accommodatiestructuur en een administratief gebouw aan de overkant van de straat, verbonden door vitrines, panelen en interactieve stations.

De locatie opende in 1924 als Windsor Hotel met 16 kamers, later Marquette Hotel geheten. Walter Bailey kocht het in 1945 en noemde het naar zijn vrouw Loree en het lied "Sweet Lorraine"; in 1964 voegde hij een verdieping, een zwembad en kamers met oprit toe en werd het het Lorraine Motel. Martin Luther King Jr. werd op 4 april 1968 op het balkon van de tweede verdieping doodgeschoten; het museum opende op 28 september 1991.

De naam van het motel verbindt Loree, de vrouw van Walter Bailey, met het lied "Sweet Lorraine"; in 1945 kocht hij dit hotel uit 1924 en hij exploiteerde het tijdens de segregatie als hoogwaardig verblijf voor zwarte gasten. In de jaren zestig logeerden hier musici die bij Stax Records opnamen, onder wie Ray Charles, Aretha Franklin, Otis Redding en Wilson Pickett.

Het complex ligt aan 450 Mulberry Street aan de zuidrand van het centrum van Memphis, ongeveer zes straten oostelijk van de Mississippi, in de South Main Arts District. Het Young and Morrow Building aan 422 Main Street en de Canipe's Amusement Store aan 418 Main Street horen bij het terrein en zijn via een tunnel onder het vroegere braakliggende perceel met het motel verbonden.

Voor het motel staan een Cadillac uit 1968 en een Dodge uit 1959, voertuigen uit die tijd en niet die van King. Aan de overkant van Mulberry Street, in het Young and Morrow Building aan 422 Main Street, waar James Earl Ray eerst bekende, toont een expositie van 12.800 vierkante voet het geweer en de dodelijke kogel.