Bakhchisaray Cave Monastery, Grottenkloosters in Bakhchysarai, Krim.

Het Bakhchisaray-grotkloosters is een complex van kerken en kamers die direct in steile kalksteenrotsen zijn uitgehouwen, verdeeld over meerdere niveaus. De ruimten combineren natuurlijke rotsformaties met met de hand uitgehouwen structuren die vandaag nog zichtbaar zijn.

Geleerden verschillen van mening over de oorsprong van het klooster: één lezing schrijft het toe aan Byzantijnse iconenvererende monniken al in de 8e eeuw, ondersteund door christelijke graven uit de 6e eeuw in de buurt; een andere, voorgesteld door Alexander Berthier-Delagarde op basis van verloren manuscripten, dateert het uit de 15e eeuw. Het werd de zetel van de Gotische metropolieten en was van de 15e tot de 18e eeuw het belangrijkste bolwerk van het orthodoxe religieuze leven op de Krim. In juni 1778 verlieten onder bescherming van Alexander Soevorov meer dan 30.000 christenen de Krim met de icoon van de Moeder Gods van Bachtsjisarai. In 1921 door de Sovjetautoriteiten gesloten en ontheiligd, werd het in 1993 teruggegeven aan de Oekraïens-Orthodoxe Kerk.

Het klooster is gewijd aan de Ontslaping van de Moeder Gods, gevierd op 15 augustus, de dag waarop volgens de legende een herder de icoon vond. Drie overleveringen verklaren de plek: de icoon die naar de rotsen terugkeerde, de kaars die na gebeden tegen een slang verscheen, en een icoon uit het klooster Soumela bij Trebizonde. In 1778 droegen de monniken de icoon van de Moeder Gods van Bachtsjisaray weg.

Het klooster ligt in de kloof Mariam-Dere bij Bachtsjisarai en is te voet bereikbaar via een herbouwde trap; het terrein is terrasvormig, met treden tussen de lage gebouwen en de rotskapellen. De grotkerken zijn actieve gebedsplaatsen: bedekte kleding en een gedempte stem tijdens diensten. Er woont de grootste kloostergemeenschap van de Krim.

Het klooster ligt in de kloof Mariam-Dere, en de naam is verbonden met een Grieks dorp, Mariampol, dat vroeger aan de voet ervan lag. Toen in 1778 ongeveer 30.000 christenen de Krim verlieten onder begeleiding van Alexander Soevorov en het icoon van de Moeder Gods van Bachtsjisaray meenamen, vestigden de dorpelingen zich in de stad die later Marioepol ging heten.