Palmyra, Archeologische vindplaats in Tadmur, Syrië
Palmyra is een oude woestijnsite bij Tadmur in centraal Syrië, waar lanen met zuilen, graven en de tempel van Bel verspreid liggen over meerdere vierkante kilometers. Monumentale bogen en rijen van lichte stenen zuilen markeren de voormalige hoofdassen van de stad, omgeven door vlak en droog terrein.
De nederzetting groeide vanaf de eerste eeuw na Christus als oasestad aan de rand van Romeinse gebieden, waar karavanen rustten tussen de Eufraat en de Middellandse Zee. In de derde eeuw leidde Zenobia een opstand tegen Rome, totdat keizer Aurelianus de stad in 272 belegerde en veroverde.
Zuilen en bogen van kalksteen dragen inscripties in het Grieks, Aramees en Latijn, zichtbare sporen van handelsroutes die de Middellandse Zee met Mesopotamië verbonden. Grafmonumenten buiten de stadsmuren tonen reliëfs met kleding en sieraden die Perzische, Romeinse en lokale stijlen combineren.
De ruïnes liggen in een oase op 215 km ten noordoosten van Damascus, met de Efqa-bron ten zuiden van de wadi al-Qubur die het terrein doorkruist. De bodem is zanderig en rotsachtig, met omgevallen blokken, dus stevig schoeisel is nodig. Er is weinig schaduw en het complex strekt zich over meerdere kilometers uit.
Sommige lateien en plafondbalken in de tempel van Bel vertonen nog sporen van ijzeren klemmen die de Romeinen gebruikten om zware stenen blokken zonder mortel te verbinden. De opstelling van de zuilen volgt een raster dat zichtlijnen richt op verre bergen en bronnen in de oase.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.399 bijdragers wereldwijd.