Liskovska jaskyna

Liskovska jaskyna is een uitgebreid grottenstelsel dat zich uitstrekt over meer dan 3700 meter door grijze en blauwe grijze kalksteenlagen uit de Midden-Trias. De gangen vormen een meerniveaulabyrinth met gangen en koepels die gecomprimeerd zijn in een relatief klein oppervlak.

De grot werd systematisch ontgraven in de late 19de eeuw, wat talrijke artefacten uit verschillende perioden van menselijke bewoning aan het licht bracht. Deze ontdekkingen maakten het een belangrijke onderzoekslocatie voor het begrijpen van vroege bewoningspatronen in de regio.

De grot diende eeuwenlang als schuilplaats voor mensen, zoals blijkt uit de gevonden beenderen en aardewerkresten. Deze vondsten laten zien hoe herders en jagers de ruimte gebruikten voor bescherming en opslag.

De grot handhaaft het hele jaar door een constante temperatuur van ongeveer 7 graden Celsius, dus zorg voor warme kleding ongeacht het seizoen. De ondergrondse gangen hebben oneffen grond en vochtige oppervlakken die voorzichtig betreden moeten worden.

In de grot werd een koperen stierkalfiguurje ontdekt uit ongeveer 4000 voor Christus, wat het oudst bekende metalen voorwerp van een trekdier in de regio is. Dit zeldzame stuk geeft inzicht in primitieve metallurgie en het belang van vee in oude culturen.