Kežmarský štít, Bergpiek in de Hoge Tatra, Slowakije.

De Kežmarský štít is een granieten top van 2.556 m in de Hoge Tatra en het hoogste punt van de noordoostelijke arm van de Lomnický štít. De zuidwand valt ongeveer 550 m af naar de Skalnatá dolina, de noordwestwand meer dan 500 m naar de Miedziana Kotlina. De topkam splitst zich naar de Malý Kežmarský štít (2.514 m) en de Huncovský štít (2.352 m).

David Frölich, leerling van het lyceum van Kežmarok, bereikte de top in juni 1615 met twee medescholieren. In juni 1654 beklom Daniel Speer, bekend als Simplicissimus, de berg met vier studenten en gids Gärtner. In de 18e eeuw vond mijnbouw plaats op de noordhelling; de eerste winterbeklimming was van Günter Oskar Dyhrenfurth en Alfred Martin op 8 maart 1906.

De naam komt van de stad Kežmarok, op wier vroegere kadaster de top lag; een oudere Slowaakse naam was Mutter of Grossmutter, tegenover de Lomnický štít die Dedo heette. Na de grenswijziging van 1863 bleven de zuidhellingen bij Huncovce en kwamen de noordhellingen bij Kežmarok, maar de top heette officieel Kežmarský. De zuidwand, ongeveer 550 m hoog boven Skalnatá dolina, is een gewild klimgebied.

Er leidt geen gemarkeerd pad naar de top; toeristen mogen alleen met een gids omhoog. Klimmers starten meestal vanaf Kieżmarská Przełęcz, vanaf Rakúska Przełęcz via Malý Kežmarský štít, door Świstówka Huncowska of vanaf Huncovská Przełęcz. De granieten wanden boven Skalnatá dolina zijn het veeleisendst.

Het massief bestaat uit graniet, niet uit kalksteen, en de zuidwand valt ongeveer 550 meter af naar de Skalnatá dolina. Pijlers op de zuidwestwand dragen namen van klimmers: Mogilnicki, Grósz en Birkenmajer, de laatste herinnert aan de eerste beklimming van de zuidwand door Birkenmajer en Dorawski. De top ligt op de grens van de reservaten Skalnatá dolina en Dolina Bielej vody kežmarskej.