Matusevich Fjord, Arctische fjord in Severnaya Zemlya, Rusland

De Matusevichfjord is een ongeveer 60 km lange inham aan de noordoostkant van het Oktoberrevolutie-eiland, die tussen het Vollosovitsj-eiland in het westen en het Blizjni-eiland in het oosten op de Laptevzee uitkomt. De rotskusten hebben kliffen tot 20 m en bergen die bij de Gora Bazarnaja 590 m bereiken. Aan het binnenste uiteinde komen drie armen samen, gevoed door gletsjers van de Rusanov- en Karpinski-ijskappen; twee eilandjes, Troedny en Pregrazjdaoestsji, het laatste met een geodetisch punt, liggen ten noorden van het gletsjerfront.

De fjord werd voor het eerst gedocumenteerd in 1931 tijdens een Sovjet-expeditie onder leiding van Georgy Ushakov en Nikolay Urvantsev, die naar Severnaya Zemlya werd gestuurd. Het werd later genoemd naar Nikolai Matusevich ter erkenning van zijn bijdragen aan arctisch onderzoek in de regio.

De fjord is vernoemd naar Nikolaj Matusevitsj, een hydrograaf en geodeet die de kusten van de Barentszzee en de Witte Zee in kaart bracht en de stromingen in de Gorlo-straat bestudeerde. Hij was hoogleraar aan de Marineacademie en vicevoorzitter van het All-Unie Geografisch Genootschap; de naam eert zijn Arctische onderzoek, niet een lokale traditie.

Toegang vereist gespecialiseerde arctische expeditieapparatuur en schepen vanwege de extreem afgelegen locatie en harde weersomstandigheden het hele jaar door. Bezoekers moeten zich voorbereiden op uitgebreid daglicht in de zomer en langdurige duisternis in de winter afhankelijk van het reisseizoen.

Twee kleine eilanden, Trudny en Pregrazhdayushchy, liggen waar drie armen van de fjord samenkomen, gevormd op het ontmoetingspunt van de gletsjers Rusanov en Karpinsky. Deze eilanden vertegenwoordigen een zeldzame geografische formatie die is gevormd door de interactie van twee afzonderlijke gletsjersystemen.