Cabo da Roca

Cabo da Roca is een rotsachtige kaap bij Colares in Portugal en vormt het meest westelijke punt van het Europese vasteland. De kliffen rijzen steil op uit de Atlantische Oceaan en bieden vrij uitzicht over het water en de grillige kustlijn.

De Romeinen kenden deze landtong als Promontorium Magnum en gebruikten hem als geografische verwijzing voor de navigatie langs de westkust. Zeelui noemden hem later de Rots van Lissabon, omdat hij vaak het eerste teken was voor schepen die de haven van de stad naderden.

De kaap verschijnt in een beroemd vers van de Portugese dichter Luís de Camões, die deze plek omschreef als de plaats waar het land eindigt en de zee begint. Die regel staat nu op een stenen monument bij het uitzichtpunt en herinnert bezoekers aan de lange zeevarende traditie van het land.

Het pad naar het uitzichtpunt is kort en goed verhard, maar de wind kan heel krachtig zijn, vooral in de namiddaguren. Het is raadzaam een winddichte jas mee te nemen en bij slecht weer afstand te houden van de kliffen.

De vuurtoren werd gebouwd in 1772 en was de eerste in Portugal die specifiek voor maritieme navigatie werd ontworpen, niet omgebouwd uit een oudere wachttoren. Zijn licht reikt meer dan 46 kilometer over de Atlantische Oceaan en waarschuwt schepen voor de rotsachtige kust.

Locatie: Colares

Hoogte boven de zeespiegel: 140 m

GPS-coördinaten: 38.78090,-9.49942

Laatste update: 12 december 2025 om 19:03