Sadh Belo

Sadh Belo is een tempelcomplex bestaande uit acht heiligdommen, tuinen en woonstructuren verspreid over twee verbonden eilanden in de Indus. De site is volledig omgeven door rivierwater en vormt een zelfstandige religieuze ruimte met een georganiseerde indeling tussen de twee landmassa's.

De site werd in 1823 opgericht door Baba Bankhardi Maharaj, die een bosgebied genaamd Menak Parbat transformeerde in een centrum van Udasi-spirituele praktijk. Deze stichting markeerde het begin van een aanhoudende religieuze aanwezigheid die tot vandaag voortduurt.

De marmeren muren tonen ingewikkelde snijwerk die hindoe- en Udasi-spirituele tradities vertegenwoordigen, terwijl de tempels heilige geschriften bewaren zoals de Granth Sahib. Bezoekers kunnen zien hoe deze kunstzinnige details de spirituele leerstellingen weerspiegelen die hier nog steeds worden beoefend en doorgegeven.

Toegang tot het eiland vereist toestemming van de Pakistan Hindu Panchayat en bootsvervoer over de Indus. Bezoekers moeten deze formele vereisten van tevoren regelen en zich voorbereiden op riviertoestanden die de oversteek kunnen beïnvloeden.

De site bewaart een speciaal metalen object genaamd Kamandal, dat volgens de visie van Baba Bankhardi naar verluidt een oneindige graanvoorraad garandeert. Dit artefact wordt beschouwd als centraal voor een lokaal geloof dat bescherming en welvaart voor de gemeenschap garandeert.