Mongolië, Land zonder zeehaven in Oost-Azië

Mongolië is een land in Centraal-Azië gelegen tussen China in het zuiden en Rusland in het noorden, gevormd door steppen, bergketens en de Gobi-woestijn. Het Altaj-gebergte in het westen vormt hoge toppen, terwijl eindeloze graslanden zich uitstrekken over het centrale plateau en rivieren zoals de Orchon door noordelijke gebieden stromen.

Genghis Khan verenigd de stammen in het begin van de 13e eeuw en creëerde een rijk dat zich uitstrekte van Korea tot Oost-Europa. Na eeuwen onder Mantsjoe-heerschappij kwam in 1911 de onafhankelijkheid van China, gevolgd door de oprichting van 's werelds tweede socialistische republiek in 1924 en een vreedzame overgang naar democratie in 1990.

Boogschieten, worstelen en paardenrennen vormen de drie traditionele sporten die tijdens het jaarlijkse Naadam-festival worden gevierd en gemeenschappen over het hele land samenbrengen. Vilten gers blijven de favoriete woning voor herderfamilies die met hun dieren tussen zomer- en winterweiden trekken.

Ulaanbaatar dient als belangrijkste vervoersknooppunt met een internationale luchthaven die verbindingen biedt naar Peking, Seoul en Moskou, terwijl de Trans-Siberische spoorlijn van zuid naar noord loopt. De zomermaanden tussen juni en augustus worden beschouwd als de beste tijd om te bezoeken vanwege milde temperaturen en toegankelijke wegomstandigheden.

Het land behoort tot de dunst bevolkte gebieden op aarde met ongeveer 2 mensen per vierkante kilometer. Bijna de helft van de totale bevolking woont in de hoofdstad, terwijl sommige afgelegen provincies minder dan één persoon per 10 vierkante kilometer tellen.