Old Colombo Lighthouse, Maritieme vuurtoren op de kruising van Chathamstraat, Fort Colombo, Sri Lanka.

De Oude Colombo-vuurtoren is een vierkante gemetselde klokkentoren van 29 meter op de kruising van Chatham Street en Janadhipathi Mawatha in Colombo Fort. Hij werd ontworpen door Emily Elizabeth Ward, echtgenote van gouverneur Sir Henry George Ward, en in 1856-57 gebouwd door de Dienst Openbare Werken onder John Flemming Churchill. Later kwam er een lantaarn bij en van 1867 tot 1952 diende de toren als vuurtoren. De klok heeft een wijzerplaat van zes voet, beglaasd met opaalglas; de klokken zijn een hoofdklok van ongeveer 250 kg en twee van 152 kg.

De toren werd in 1856-57 als klokkentoren gebouwd naar een ontwerp van Emily Elizabeth Ward, echtgenote van gouverneur Sir Henry George Ward, en voltooid op 25 februari 1857. De klok, in 1814 besteld door gouverneur Sir Robert Brownrigg, bleef opgeslagen tot de installatie in 1857. In 1867 werd een navigatielicht in de toren geplaatst; op 12 juli 1952 werd het buiten gebruik gesteld en vervangen door de Galle Buck Lighthouse.

De toren toont Britse techniek uit de koloniale periode, met een klokmechanisme gemaakt door dezelfde fabrikanten als Big Ben in Londen. De tijdmeetfunctie bepaalt het straatbeeld en verbindt maritieme geschiedenis met het dagelijks ritme van de stad.

De toren staat op een druk kruispunt in het Colombo Fort en is gemakkelijk ter voet bereikbaar. Bezoekers moeten opmerken dat de toegang beperkt kan zijn en dat het beste uitzichtspunt van buiten is, omdat binnenruimtes mogelijk niet voor het publiek open zijn.

De klok van de toren werd in 1814 besteld door gouverneur Sir Robert Brownrigg voor £1.200, maar bleef tot 1857 in een pakhuis. De huidige klok uit 1913 heeft een wijzerplaat van zes voet met opaalglas voor verlichting en werd op 4 april 1914 opnieuw ingehuldigd.