Beiteddine Palace Museum, Paleismuseum in Beiteddine, Libanon.

Het Beiteddine Palace Museum is gehuisvest in de voormalige stallen van het paleisencomplex en toont een uitgebreide collectie Byzantijnse mozaïeken uit de 5e en 6e eeuw samen met culturele artefacten uit verschillende periodes. De collectie strekt zich uit over overdekte galerieruimten en buitenruimten in de paleistuinen, waar aanvullende werken in de open lucht worden gepresenteerd.

Emir Bashir II (1788-1840) liet het paleis na de consolidatie van zijn macht in 1806 bouwen op de heuvel van Beiteddine en verplaatste er zijn regeringszetel naartoe; een kanaal uit 1812-1815 bracht water van de bronnen van de Safa. Tot 1840 bleef het paleis de zetel van het emiraat, toen Bashir naar Malta werd verbannen, waar hij in 1850 stierf. Na de afschaffing van het emiraat kocht emir Daoud Pasha het paleis voor de Libanese regering en maakte het tussen 1864 en 1915 tot zomerresidentie van de gouverneurs. In 1934 als historisch gebouw geklasseerd, werd het in 1943 de officiële zomerresidentie van het presidentschap, als eerste bewoond door president Bechara El Khoury.

De mozaïeken komen grotendeels uit Jieh, het antieke kustplaatsje Porphyreon, en dragen Byzantijns-Griekse inscripties die ze in de 5e en 6e eeuw n.Chr. dateren. Verdere mozaïeken van andere Libanese vindplaatsen staan opgesteld in de aangrenzende paleistuinen, zodat de collectie buiten doorloopt.

Het museum huist in de oude stallen van het paleis; meer mozaïeken staan opgesteld in de aangrenzende paleistuinen, in de openlucht. Het paleis ligt op een heuvel van ongeveer 750 m hoogte bij Deir el Qamar, waar zomermiddagen heet zijn; kom vroeg of laat op de dag. Draag schoenen voor ongelijke tuinpaden en breng zonnebescherming mee.

Naast de bekende mozaïeken bezit het museum ook Fenicische aardewerk, Romeins glas en traditionele Libanese kostuums die laten zien hoe mensen in deze regio door de eeuwen heen leefden. Deze etnografische collectie wordt vaak over het hoofd gezien, maar biedt toch een dieper inzicht in het dagelijks leven uit het verleden dan de bekendere mozaïekstukken.