Trilithon of Baalbek, Antieke megaliet in Baalbek, Libanon.

Het Trilithon van Baalbek is een rij van drie kalksteenblokken in de westelijke steunmuur van de Jupitertempel, op ongeveer 7 meter hoogte. Elk blok meet ongeveer 21,3 meter lang, 4,8 meter hoog en 4 meter breed, met een geschat gewicht van 800 ton. Op de foto bestaat de onderste laag van de muur uit enorme rechthoekige blokken met ruwe, verweerde vlakken, met kleinere blokken erboven en losse steenfragmenten aan de voet.

De drie kalksteenblokken werden op ongeveer 7 meter hoogte in de westelijke steunmuur van de Jupiter-tempel geplaatst. Er zijn geen geschreven getuigenissen van de bouwers bewaard en geen enkele methode van winning of transport wordt door de wetenschappelijke wereld aanvaard. De groeve wordt ongeveer 900 meter verderop en iets boven het terras vermoed, zodat de stenen op rollen naar beneden konden; hefbomen en kaapstanders zijn de voorgestelde mechanismen.

De naam Trilithon komt uit het Grieks en betekent ‘drie stenen’. De blokken zijn zonder mortel geplaatst, en de voegen zijn zo strak dat er amper een mesblad tussen past. De lokale overlevering schreef de muur lang toe aan reuzen of djinns, en in 1968 voerde Erich von Däniken hem in Chariots of the Gods? aan als bewijs voor buitenaards contact.

De plaats is dagelijks geopend voor bezoekers die deze funderingsblokken van dichtbij willen onderzoeken, en stevig schoeisel is essentieel voor het navigeren over het rotsige terrein. Zet voldoende tijd opzij om rond het gehele tempelcomplex te lopen en de stenen vanuit verschillende hoeken te bekijken.

De drie blokken zitten ongeveer 7 meter hoog in de muur, en geen enkele antieke auteur beschrijft ze: uit Baalbek is geen eigentijdse schriftelijke getuigenis bewaard. De groeve die ze vermoedelijk leverde ligt zo'n 900 meter verderop, iets boven het terras, zodat de stenen naar beneden gerold konden worden. Erich von Däniken voerde het Trilithon in 1968 in zijn boek Chariots of the Gods aan als bewijs van buitenaards contact.