Al-Omari Grand Mosque, Romaanse moskee in centraal Beiroet, Libanon.

De Al-Omari-Grote Moskee is een moskee in het centrum van Beirut met een kruisvormige plattegrond en zandstenen muren. Het gebouw combineert Romaanse, Byzantijnse en Mamelukse ontwerpelementen in één structuur.

Het gebouw was oorspronkelijk een Romeinse tempel gewijd aan Jupiter en werd later omgebouwd tot een Byzantijnse kerk. Onder Mamelukkische regel in 1291 werd het uiteindelijk omgevormd tot een moskee.

De naam Al-Omari eert Umar ibn al-Khattab, de tweede kalief, en het gebouw heet ook Jami' Al-Kabir, de Grote Moskee. Het is de oudste gebedsplaats van Libanon en diende achtereenvolgens als tempel, kerk en moskee. De in 1350 toegevoegde mammelukse ingang en minaret vertonen nog sporen van de Byzantijnse stijl van de vroegere kruisvaarderskerk.

De moskee staat in het centrale district van Beiroet; de hoofdingang komt via een tijdens het Franse mandaat toegevoegde zuilengang uit op de Maarad-straat. Op de noordwesthoek verrijst een tweede minaret, en bij de restauratie van 2004 kwam er een zuilenomgang rond de binnenplaats. Voor die ingreep raakte het gebouw zwaar beschadigd in de burgeroorlog van 1975-1990.

De zuilen en fundamenten van de moskee zijn wat overblijft van de Romeinse tempel voor Jupiter, en de mammelukse ingang van 1350 en de minaret tonen nog sporen van de vroegere Byzantijnse kerk. Later verrees op de noordwesthoek een tweede minaret boven een nieuwe, door zuilen gedragen binnenplaats.