Miners' Palace of Culture, Cultuurpaleis in Karaganda, Kazachstan.

Het Paleis van Cultuur van de Mijnwerkers is een symmetrisch gebouw van drie volumes aan de Boechar Zjyrau-laan in Karaganda, met een totaalvolume van 70.000 m³. Het middendeel bevat een theatercomplex: een zaal met 1.000 plaatsen, vestibule, boven- en benedenfoyers en zijgangen. De hoofdgevel heeft een portiek van zes achthoekige zuilen tegen pijlers die door spitsbogen van ganch zijn verbonden, bekroond met zes beelden.

De bouw begon in 1940 maar werd onderbroken door de Tweede Wereldoorlog, en het gebouw opende uiteindelijk in 1952. Het werd gebouwd op een moment dat Karaganda was uitgegroeid tot een van de belangrijkste steenkoolmijncentra van de Sovjet-Unie.

Het portiek wordt bekroond door zes beelden: een mijnwerker, een herder, een soldaat, een kolchozboerin, een ingenieur en een akyn. De akyn houdt een dombra vast, het Kazachse snaarinstrument. Het gestucte ornament in de zaal volgt ontwerpen van de Kazachse kunstenaar Sharil Tugembaev, en het plafondschildering van K. A. Tutevol en Aksenov verbeeldt vriendschap tussen nationaliteiten.

Het paleis staat aan de Boechar Zjirau-laan 32 in Karaganda. Het centrale theaterblok werd eind 1950 in gebruik genomen, het hele gebouw in 1952. Op het podium spelen het Kazachse Dramatheater en het Theater van de Muzikale Komedie, dus controleer vooraf welke groep optreedt.

Binnen zijn de leuningen van brons, de muren bekleed met kunstmatig marmer en kristallen kroonluchters hangen aan de plafonds, een detailniveau dat ongebruikelijk was voor een openbaar gebouw van die tijd. Deze materialen werden gekozen om aan te tonen dat cultuur en arbeiders dezelfde zorg verdienden als elk ander groot openbaar gebouw.