Tejikarao-schrijn, Shinto-schrijn in Gifu, prefectuur Gifu, Japan

Het Tejikarao-heiligdom is een shintoïstisch heiligdom in Gifu, prefectuur Gifu, met als toegang een hoge stenen torii van twee cilindrische pijlers en een rechte latei. Rechts ervan staat een stenen gedenkzuil met het opschrift 手力雄神社, en een houten schrijngebouw met gebogen donker dak en offerkist ligt langs de geplaveide opgang. De huidige gebouwen, in 2008 herbouwd, volgen de nagare-zukuri-stijl.

Volgens de overlevering van het heiligdom werd Tejikarao-jinja gesticht in 860, toen een godheid van het keizerlijke hof hierheen werd overgebracht; de oorspronkelijke kami zou Amenotejikarao van het Ise-heiligdom zijn. In de middeleeuwen maakte de ligging bij een doorwaadbare plaats van de Kiso-rivier het herhaaldelijk tot doelwit van de troepen van Oda Nobunaga, en in 1600 brandde het terrein af tijdens de Slag bij Sekigahara, waarbij alleen een torii op enkele honderden meters afstand bleef staan. De hoofdhalle werd in 1616 en opnieuw in 1885 herbouwd, waarbij de stijl veranderde van nagare-zukuri naar shinmei-zukuri.

Het voorjaarsfeest van het heiligdom, het Tejikara-vuurfeest, is meer dan 300 jaar oud en een belangrijk immaterieel volkscultuurgoed van de prefectuur Gifu. Mannen dragen een met buskruit en vuurwerk gevulde mikoshi over het terrein, door de vonken heen. Tot 1959 hoorde het ritueel bij het herfstfeest; een zomerversie vindt plaats op de oever van de Nagara op de tweede zondag van augustus.

Het heiligdom is gemakkelijk te voet bereikbaar en biedt een rustige plek om tijd door te brengen met minimale drukte buiten feestdagen. Bezoekers moeten zich respectvol kleden en eenvoudige gebaren zoals buigen bij de ingang in acht nemen.

Het heiligdom wordt vaak verward met het Naka Tejikarao-heiligdom in het nabije Kakamigahara, en beide heiligdommen vragen bezoekers ze niet te verwisselen. De godheid in Gifu werd in 860 afgesplitst van een kami van de Ise-schrijn, terwijl die in Kakamigahara sterk door de Togakushi-schrijn is beïnvloed.