Palazzo Poncarali Oldofredi, Renaissancepaleis in Brescia, Italië.

Palazzo Poncarali Oldofredi is een 17e-eeuws paleis in Brescia met een hoefijzervormige plattegrond: een centraal bouwlichaam en twee zijvleugels rond een binnenplaats met een portiek aan drie zijden, met vijf traveeën aan de noordzijde en vier aan de oost- en westzijde. De gevel is opzettelijk ruw en ongepleisterd gelaten, volgens de 17e-eeuwse mode, en is drie eeuwen ongewijzigd gebleven. Het toegangsportaal wordt geflankeerd door twee telamonbustes die het balkon erboven dragen.

Het gebied van het paleis was al in de Romeinse tijd in gebruik: in de binnenplaats zijn resten gevonden van een thermaalcomplex met dienstruimten en bassins, vermoedelijk uit de keizertijd. De structuur werd rond de 3e–4e eeuw verlaten en later in de vroege middeleeuwen hergebruikt als necropolis, met verschillende laatantieke „alla cappuccina”-graven. Het huidige gebouw werd in de 17e eeuw opgetrokken door de familie Provaglio.

De hoofdzaal toont neoclassieke monochromatische fresco's met tien medallions van opmerkelijke Italianen en mythologische scènes die het familieaanzien weerspiegelen. Deze decoratie laat zien hoe de bewoners hun status en verfijning door kunst uitdrukten.

Het gebouw functioneert nu als staatsklassiek gymnasium genaamd Arnaldo, met moderne klaslokalen in omgebouwde voormalige stallen. De binnenplaats en architectuur kunnen op bepaalde momenten toegankelijk zijn voor bezoekers, maar het is beter om vooraf te controleren aangezien het gebouw voornamelijk als school functioneert.

Het toegangsportaal draagt twee telamonbustes die het balkon erboven ondersteunen, een oplossing die de bron tamelijk origineel en ongebruikelijk noemt onder de adellijke huizen van Brescia. De gevel werd volgens de zeventiende-eeuwse mode bewust ruw en zonder pleisterwerk gelaten en bleef drie eeuwen zo.