Castello di Rossino, Middeleeuws kasteel in Calolziocorte, Italië.

Castello di Rossino is een middeleeuws kasteel in het gehucht Rossino van Calolziocorte, in de Valle San Martino. Het bestaat uit een donjon binnen een ommuurde binnenplaats, met een raam uit de 13e eeuw, en een hoofdgebouw genaamd "la dogana", dat zijn oorspronkelijke structuur behoudt met een toegangspoort en twee ramen die dienden om tol te heffen. De muren van de kamers aan de voorgevel dateren uit de 19e eeuw, terwijl andere delen ouder zijn en zijn gebouwd met hergebruikte materialen uit de Romeinse tijd.

Een Romeinse militaire post aan de weg Bergomum-Comum ging aan het kasteel vooraf; de eerste schriftelijke vermelding dateert van 1281, toen notaris Viviano Gatti de inbeslagname van goederen van Giovanni Salvioni de castro Russino vastlegde. In de 14e eeuw nam de familie Benaglio het op in haar verdedigingssysteem tegen de Suardi, en in de tweede helft van die eeuw ging het over naar de bevriende familie Rota uit Carenno.

De naam van het kasteel komt van het gehucht Rossino, en zijn rol als handelsplaats voor wol, wijn, kastanjes, graan en vis duurde tot de 17e eeuw. De familie Rota dreef deze handel vanuit het kasteel, waar ook grondverkopen voor de hele vallei plaatsvonden.

Het kasteel staat in de frazione Rossino van Calolziocorte, op de hoogte boven de weg die Bergamo en Como verbond. Het hoofdgebouw, "la dogana" genoemd, bewaart zijn toegangspoort en twee vensters waar kooplieden het tolrecht betaalden tussen het hertogdom Milaan en de Republiek Venetië. De toren op de noordwesthoek is verlaagd en in de ringmuur opgenomen.

Volgens de volksoverlevering liepen er ondergrondse gangen van het kasteel naar de piazza Regazzoni, ongeveer 0,5 km verderop, en naar het kasteel van Somasca, op 1,5 km. Vondsten in de twintigste eeuw bevestigden gemetselde gangen hoog genoeg om rechtop te lopen, met diepe, in het donker onzichtbare putten als valkuil; dempingen, riolering en latere bebouwing hebben ze verbrokkeld.