Castle of the Unnamed, Middeleeuws kasteel in Vercurago, Italië

Het kasteel van de Naamloze, historisch bekend als Rocca di Vercurago, staat op de Tremasasso, een kalkstenen rots van ongeveer 200 meter aan de voet van de Monte Magnodeno. De ruïne omvat een kleine vierkante toren met een ondiep rood pannendak en een piepklein kruis, een hogere vervallen vierkante toren met een gebroken platte top, en ruwe lichtgrijze stenen muren langs de bergkam. Een lagere zigzaggende muur daalt de helling af, en een hoog metalen kruis rijst tussen de torens op.

De kasteelplaats op de Tremasasso was sinds de vroege ijzertijd bewoond door de Golasecca-cultuur; opgravingen uit 1988 vonden aardewerk uit de 11e eeuw v.Chr. In de 13e eeuw behoorde de vesting toe aan de familie Benaglio, vazallen van de Della Torre van Milaan, en na de vrede van Lodi ging ze over naar de Republiek Venetië. Met de komst van de Spanjaarden in Lombardije werd ze bij het hertogdom Milaan gevoegd; in 1799 tijdens Suvorovs Italiaanse veldtocht met de grond gelijk gemaakt, werd ze eind 19e eeuw deels herbouwd door de somasker paters.

De volkstraditie wil dat Alessandro Manzoni zich door deze vesting liet inspireren voor het kasteel van de Naamloze in 'I promessi sposi'; de roman noemt haar niet en de band berust op plaatselijke overlevering, niet op gedocumenteerde feiten. De naam 'Castello dell'Innominato' komt van dat personage. In de toren bevindt zich een gebeeldhouwde scène uit het leven van de heilige Girolamo Emiliani, de laatste van de kapellen van de Sacro Monte di Somasca.

Je kunt het bereiken vanuit Lecco door naar Vercurago te gaan, waar parkeerplaatsen en openbaar vervoer beschikbaar zijn. Het pad naar boven is steil en vereist lichamelijke inspanning, dus goed schoeisel wordt aanbevolen.

Opgravingen van het archeologisch museum van Lecco legden in 1988 op de Tremasasso een nederzetting van de Golasecca-cultuur bloot, bewoond van de 9e tot de 5e eeuw v.Chr., met stenen funderingen en aardewerkfragmenten, deels uit de 11e eeuw v.Chr. Een Attisch scherf getuigt van handel met de Etrusken van Forcello bij Mantua.