Basilica di San Biagio, Cento, Kleine basiliek in Cento, Italië.

De Basilica di San Biagio is een kerk in Cento met een marmeren altar, stenen vloering en een campanile ontworpen door Pietro Alberto Cavalieri in 1760. Het interieur toont klassieke architectonische elementen die waardigheid en orde aan de ruimte geven.

Een kerk gewijd aan de heiligen Blasius en Severinus is in Cento al in de 11e eeuw gedocumenteerd, met een plaat op het altaar die 1045 vermeldt. De kapittelkerk werd tussen 1732 en 1744 herbouwd naar een ontwerp van Alfonso Torreggiani, op initiatief van aartspriester Girolamo Baruffaldi en kardinaal Prospero Lambertini. De klokkentoren werd in 1760 gebouwd door Pietro Alberto Cavalieri, en de kerk werd op 20 oktober 1764 plechtig ingewijd.

De kerk draagt sinds de 12e eeuw alleen nog de naam van de heilige Blasius, eerder was ze ook aan de heilige Severinus gewijd. De vijf klokken hangen in een houten klokkenstoel en worden uitsluitend met de hand geluid door een plaatselijk team van klokkenluiders met de techniek "a trave", staand op de draagbalken, met "ribattute" tussen de slagen.

De basiliek ligt aan de Via Ugo Bassi in het centrum van Cento, op korte loopafstand van het hoofdplein. Na de aardbeving in Emilia in 2012 gesloten, heropende ze in 2018 na restauratie. De toegang kan beperkt zijn tijdens diensten en de repetities van de klokkenluiders.

De vijf klokken in de toren van Cavalieri (1760) hangen op Bolognese wijze in een houten raamwerk en worden uitsluitend met de hand geluid door een lokaal team met de techniek „a trave”, staand op de draagbalken. Hun klokkenreeks vervangt de reine kwart door een overmatige kwart, wat licht dissonant kan klinken en waarop de plaatselijke klokkenluiders trots zijn.