Santa Maria Maggiore, Parochiekerk in Pieve di Cento, Italië

Santa Maria Maggiore is de barokke parochiekerk van Pieve di Cento, gebouwd tussen 1702 en 1710 naar ontwerp van de Modenese broers Silvestro en Giuseppe Campiotti. De façade bevat zes beelden van de heiligen Rochus, Jesaja, Lucas, Jozef, Sebastiaan en Fabianus, vervaardigd in het Veronese atelier van de Guidottini en in 1708 in hun nissen geplaatst. De romaanse klokkentoren met slanke spits werd na de instorting van 1483 herbouwd.

De eerste pieve ontstond in de 8e eeuw en had rechtsmacht over de kerken van Cento en Poggetto, maar wordt pas vermeld in een document van 29 april 1207. In de 14e eeuw werd de apsis herbouwd in polygonale gotische stijl, en in 1378 werd Cento een zelfstandige parochie met eigen doopvont. Na de instorting van de klokkentoren in 1483 werd de kerk tussen 1487 en 1488 herbouwd; het huidige gebouw van Silvestro en Giuseppe Campiotti verrees tussen 1702 en 1710.

De klokkentoren herbergt vier klokken die in 1809 door Riatti uit Reggio Emilia zijn gegoten, opgehangen in een houten raamwerk en alleen met de hand geluid. De plaatselijke Congregazione dei Campanari beklimt de toren op hoogfeesten om het „doppio alla bolognese“ en de „a trave“-techniek met „ribattute“ te spelen, eigen aan de Povlakte. Het klokkenspel is gestemd op de eerste vier trappen van de diatonische toonladder, het enige voorbeeld van deze „grado“ in het bisdom.

Toegang tot het interieur is mogelijk, maar de openingstijden zijn beperkt en kunnen per seizoen variëren. Het is nuttig om bij lokale informatiebronnen na te gaan wanneer de kerk voor bezoekers geopend is.

De na de instorting van 1483 herbouwde klokkentoren herbergt vier klokken, in 1809 gegoten door Riatti uit Reggio Emilia en gestemd op de eerste vier trappen van de diatonische toonladder. Vrijwilligers van de Congregazione dei Campanari luiden ze met de hand op hoogfeesten, met de „doppio alla bolognese" en de „a trave"-techniek met „ribattute".