Santissima Annunziata, Renaissancekerk in Marcianise, Italië.

De Santissima Annunziata is een renaissancekerk in Marcianise met een Latijns-kruisplattegrond, drie schepen en zes kapellen per schip; twee grote kapellen flankeren het transept, waarvan de noordzijde op drie apsissen uitkomt. Het middenschip en het transept hebben een 17e-eeuws houten cassetteplafond met blauwe achtergrond en vergulde rozetten. De tufstenen klokkentoren uit 1574 naar ontwerp van Ambrogio Attendolo staat aan het einde van een gebouw rechts van de kerk.

Het oorspronkelijke ontwerp wordt toegeschreven aan Benvenuto Tortello (of Tortelli) in de 16e eeuw. Matteo Salerno bracht noodzakelijke wijzigingen aan, voltooid rond 1563. De klokkentoren werd ontworpen door Ambrogio Attendolo en gebouwd in 1574. In de tweede helft van de 18e eeuw werd het gebouw gerestaureerd en uitgebreid door Carlo Patturelli, Giuseppe Astarita, Francesco Gasperi, Felice Bottiglieri en Gaetano Barba.

Het vergulde cassetteplafond van het middenschip en het transept draagt Francesco Solimena's Tenhemelopneming van de Maagd, zonder overgeleverde datering. Achter het hoofdaltaar hangt Massimo Stanzione's Annunciatie, en boven de deur van de tegengevel bevindt zich Paolo De Majo's Jezus onder de schriftgeleerden; De Majo werd in 1703 in Marcianise geboren.

De kerk staat in het midden van een groot rechthoekig plein: links het voormalige ziekenhuis, nu zetel van de ASL-Distretto 16, rechts de klokkentoren en de oude kantoren van de Opere Pie, in het zuiden het achttiende-eeuwse Palazzo Tartaglione. De klokkentoren staat niet naast de kerk maar aan het einde van het gebouw rechts. Het interieur is een Latijns kruis met drie schepen, zes kapellen per schip en twee grote kapellen aan de uiteinden van het transept.

Een pijporgel gebouwd tussen 1766 en 1770 staat onder de laatste boog tussen het middelste en linkerbeuk. Het instrument wordt beschermd door een versierde houten behuizing die bezoekers vaak over het hoofd zien.