Santa Grata, Barokkerk in Città Alta, Bergamo, Italië.

Santa Grata in Columnellis, ook in Via Arena genoemd, ligt in de bovenstad van Bergamo binnen het oudste besloten benedictijnenklooster van de stad. De naam Columnellis verwijst naar de zuilen van de buitenportiek van de kerk vóór de restauraties van de 16e eeuw. Een klein kerkje van Longobardische oorsprong, de oude genoemd, is nog in het kloostercomplex aanwezig.

De overlevering schrijft de stichting van het klooster in de 4e eeuw toe aan Adleida, echtgenote van Lupo, hertog van Bergamo, en moeder van Grata; de kerk heette toen Santa Mater Vetur. Een akte van 938 van diaken Adalberto vermeldt wijngaarden „subtus monasterio qui nominatur Sancte Marie qui dicitur Vetere“, herhaald in akten van 953 en 971. In 1027 liet abdis Officia het klooster volgens de Benedictijnse regel uitbreiden, en op 1 mei werden de relieken van Grata hierheen overgebracht in een processie onder leiding van bisschop Ambrogio II. De huidige kerk werd vanaf 1477 herbouwd naar een ontwerp van Leonardo Moroni en Alessio Agliardi, gefinancierd uit de nalatenschap van Arigino dei Capitanei di Mozzo.

De naam Columnellis verwijst naar de zuilen van het buitenportaal van vóór de restauraties van de 16e eeuw. Het klooster bewaart 71 documenten van 1049 tot 1791, waaronder een akte uit 1049 die aan Leo IX werd toegeschreven maar vals bleek, vermoedelijk opgesteld om de bezittingen van de nonnen tegen Maifredo de Martinengo te verdedigen.

De kerk staat in de bovenstad van Bergamo aan de Via Arena; de naam Columnellis verwijst naar de zuilen van het buitenportaal van vóór de restauraties van de 16e eeuw. Ze hoort bij een besloten benedictijnenklooster, waarvan de kloosterruimtes niet toegankelijk zijn. De herbouw van 1477 werd bekostigd uit de nalatenschap van Arigino dei Capitanei di Mozzo.

De naam Columnellis verwijst naar de zuilen van het buitenportaal van de kerk vóór de restauraties van de 16e eeuw. In het kloostercomplex staat nog de kleine kerk van Longobardische oorsprong die "vecchia" wordt genoemd, te onderscheiden van de naburige kerk die later Santa Maria Maggiore werd.