San Francesco di Paola, Katholieke bedevaartkerk in Milazzo, Italië.

San Francesco di Paola is een katholieke bedevaartskerk op de Colle San Biagio in Milazzo, met een aangrenzend klooster van de Miniemen. De tweeledige gevel wordt omlijst door Korinthische pilasters en bekroond door een gebogen stele met een medaillon en het motto "CHARITAS". Het 18e-eeuwse hoogaltaar in polychroom marmer van Giacomo Amato en Gianfranco Arena heeft een ingelegd paliotto en de allegorieën van Geloof en Hoop.

Het heiligdom werd door Francesco di Paola zelf gebouwd tussen 1464 en 1467 op de ruïnes van een kapel gewijd aan San Biagio dei Ragusei, en was oorspronkelijk aan Jezus en Maria gewijd. Na zijn heiligverklaring op 1 mei 1519 werd het naar de heilige vernoemd. In 1620 werd de kerk vergroot en werd de as omgekeerd, en na de aardbeving van Val di Noto in 1693 kreeg ze laatbarokke vormen. Een brand op 10 mei 1908 en de aardbeving van Messina op 28 december 1908 veroorzaakten schade.

Het heiligdom is het enige op Sicilië dat aan de heilige Franciscus van Paola is gewijd; de andere kerken op het eiland vereren hem maar zijn geen heiligdommen. De heilige zelf stichtte het tussen 1464 en 1467 en vertrouwde het later toe aan de Miniemen. Een kleurige majolica van de heilige markeert nu de plaats van de oorspronkelijke westelijke ingang.

Het heiligdom staat op de Colle San Biagio, bereikbaar via de weg die vroeger de wijk San Papino met de ommuurde stad verbond; de vroegere westelijke ingang is nu gemarkeerd door een kleurige majolica van de heilige. Kerk en aangrenzend klooster delen een doorlopende gevel, met de kloosteringangen en zijn vijf balkons links van de kerkdeur.

Het heiligdom is het enige op Sicilië dat aan de heilige Franciscus van Paola is gewijd; de andere bedevaartsoorden op het eiland zijn kerken die naar hem vernoemd zijn. De heilige werkte zelf mee aan de bouw van de eerste kerk en het klooster tussen 1464 en 1467, en pas na zijn heiligverklaring op 1 mei 1519 kreeg het complex zijn naam.