Castello di Milazzo, Middeleeuws fort in Milazzo, Sicilië.

Castello di Milazzo is een versterkte citadel op de zuidelijke top van het schiereiland Capo Milazzo, 7 hectare groot met meer dan 12.000 m² aan gebouwen. De verdediging daalt in concentrische niveaus: Normandische donjon, Staufische vierkante torens, Aragonese muur met zes halfronde bastions en een Spaanse muur uit de 16e eeuw. Binnen staan de Oude Dom en het Benedictijner klooster, met rode pannendaken rond een ruime binnenplaats.

De site werd rond 4000 v.Chr. in het Neolithicum versterkt, werd toen een Griekse akropolis in de 8e-7e eeuw v.Chr. en een Romeins en Byzantijns castrum. De Normandiërs bouwden het kasteel, dat Frederik II van Hohenstaufen ingrijpend verbouwde; in 1295 vergaderde het Siciliaanse parlement hier. Tussen 1496 en 1508 voegden de Aragonezen muren met zes halfronde bastions toe, en van 1525 tot 1540 breidden de Spanjaarden het complex uit tot een citadel.

De oude kathedraal binnen de muren werd vanaf 1607 gebouwd, en in dezelfde jaren verrees een benedictijnenklooster; binnen de omwalling staan ook de ruïnes van het Palazzo dei Giurati en van de oudere kerk Santa Maria. Kathedraal en klooster tonen dat de versterkte stad religieuze gemeenschappen huisvestte, niet alleen een garnizoen.

De klim begint in de Borgo Antico via de Salita Castello, een steil geplaveid traject met ongelijke treden en smalle doorgangen; stevige schoenen zijn nuttig. Het terrein is blootgesteld, met weinig schaduw op de muren en binnenplaatsen. De noordwestzijde valt af als een natuurlijke klif, terwijl de zuidoostelijke muren naar de stad en de haven kijken.

De vesting bevat structuren uit zeven verschillende historische perioden, van neolithische fundamenten tot Griekse, Romeinse en Normandische gebouwen en latere Zwabische, Aragonese en Spaanse constructies. Deze archeologische gelaagdheid onthult de vele bezettingen en herbouw die de plaats meemaakte.