Castle of Castrignano, Middeleeuwse kasteelruïne in Langhirano, Italië

Het kasteel van Castrignano is een middeleeuwse vesting in ruïne op een heuvel, naast de kerk van de Hemelvaart van Maria in Castrignano, een buurtschap van Langhirano. Alleen fundamenten en verspreide stenen resten; een deel van de ruïne is hergebruikt als toegangspoort tot het kerkhof van de kerk. Het oorspronkelijke kasteel stond naast een Longobardische nederzetting en zou volgens de overlevering door ene Regnano zijn gesticht.

Het kasteel, Castrum Regnani genoemd, wordt voor het eerst vermeld op 31 juli 982 in een pachtovereenkomst van bisschop Sigefredo II van Parma. In 1116 bevestigde keizer Hendrik V het bezit aan de abt van Sant'Apollonio di Canossa; in 1137 wees keizer Lotharius II het leen toe aan het klooster San Prospero in Reggio Emilia. In 1186 schonk Frederik Barbarossa kasteel en land aan bisschop Bernardo II van Parma na het huwelijk van zijn zoon Hendrik VI met Constance van Hauteville.

De naam van het kasteel komt van de legendarische stichter Regnano; de plek is vanaf 982 als Castrum Regnani gedocumenteerd. Een deel van de ruïne werd later verbouwd tot toegangspoort van het kerkhof van de Kerk van de Tenhemelopneming van Maria, zodat de burcht en de parochiekerk nu dezelfde heuvel delen.

De ruïnen zijn bereikbaar via het kerkterrein en zijn gedeeltelijk geïntegreerd in de begraafplaatszone, wat ze makkelijk toegankelijk maakt tijdens een bezoek. Zorg voor oneven terrein, want dit is een oude bergvestiging met gedeelten die niet volledig zijn gestabiliseerd.

De vesting ontving zijn meest opvallende erkenning in 1186 toen keizer Frederik Barbarossa het aan de bisschop van Parma schonk als dank voor zijn aanwezigheid bij de bruiloft van zijn zoon. Deze verbinding tussen een militaire sterkte en een bisschoppelijk cadeau toont hoe machtnetwerken in de middeleeuwen opereerden.