Castle of Badia, Middeleeuws kasteel in Poggibonsi, Italië

Het kasteel van Badia staat op de heuvel Poggio Marturi boven de Elsa, in de gemeente Poggibonsi. Het U-vormige hoofdgebouw heeft een klokkentoren en wordt omringd door muren met hoektorens, een schuine sokkel en zichtbaar steenwerk. De gebouwen dragen kantelen en de openingen hebben spitsbogen in Sienese trant, ook de loggia. Alleen de kloostergang en een deel van de muursokkel bewaren originele elementen.

De eerste vermelding van het complex staat in een document van 25 juli 998, waarbij Ugo II van Toscane de naburige burcht Marturi en verspreide goederen aan abt Bonomio schonk. Sommige onderzoekers houden de akte voor een latere vervalsing. De monniken behielden de burcht tot de 15e eeuw; in 1479 verwoestten troepen uit Poggio Imperiale een groot deel van de muren. In 1886 kocht Marcello Galli Dunn de ruïnes en liet tot 1896 een neogotische burcht bouwen.

De naam van de abdij leeft voort in die van het kasteel, ontstaan rond een klooster gewijd aan de aartsengel Michaël, voor het eerst vermeld op 25 juli 998 toen Ugo II van Toscane de naburige burcht Marturi aan abt Bonomio schonk. In 1444 verenigde paus Eugenius IV de abdij met het Florentijnse klooster Santa Brigida al Paradiso, waarmee haar zelfstandigheid eindigde. Het 11de-eeuwse brevier van Poggibonsi, nu in de Biblioteca Medicea Laurenziana, getuigt van het kunstbezit van het klooster.

Het kasteel ligt op de heuvel Poggio Marturi in de gemeente Poggibonsi, provincie Siena. Vanuit de belvedère-tuin is er een wijd uitzicht over de Elsa-vallei. Alleen de kloostergang en een deel van de muursokkel zijn origineel; de rest van het complex stamt uit de verbouwing van het einde van de negentiende eeuw.

De kloostergang en een deel van de muurvoet zijn de enige omvangrijke originele elementen die de aanval van 1479 vanaf het tegenoverliggende Poggio Imperiale en de lange verwaarlozing daarna doorstonden. De rest van het complex, waaronder het U-vormige hoofdgebouw met zijn klokkentoren, komt uit de neogotische herbouw door Marcello Galli Dunn, voltooid in 1896 en vermeld op een gedenkplaat.