Fortezza di Poggio Imperiale, Renaissancevesting op de Poggio Imperiale, Poggibonsi, Italië

De Fortezza di Poggio Imperiale is een militair werk naar ontwerp van Giuliano da Sangallo, begonnen in 1488, met zijn broer Antonio vanaf 1496 aan de werken. De bastionfront heeft veelhoekige bastions in plaats van de ronde van de werkplaats van Francione en geen uitkragende weeromgang op kraagstenen. De buitenmuur van meer dan een kilometer is van baksteen met getande travertijnen lagen en bestaat alleen aan de westzijde; de voltooide Porta San Francesco omsluit een oudere toren van de muren van Poggiobonizio.

Lorenzo il Magnifico gaf opdracht tot het fort nadat Aragonese troepen in 1478 tijdens de Pazzi-oorlog het zuidelijke Florentijnse gebied plunderden. Giuliano da Sangallo ontwierp het vanaf 1488, zijn broer Antonio nam de werken over vanaf 1496. De bouw bleef onvoltooid, verzwakt door Lorenzo's dood in 1492 en de veranderende strijd tussen Florence en Siena, waardoor het oorspronkelijke ontwerp vrijwel ongewijzigd bewaard bleef.

De heuvel dankt zijn naam aan keizer Hendrik VII, die hier in 1313 een stad met de naam Monte Imperiale plande; het plan eindigde met zijn dood, maar de naam ging over op de vesting. De naar Florence gerichte poort heet Porta del Giglio naar het lelie-embleem van de stad, en de poort die naar het klooster San Lucchese kijkt is de Porta San Francesco.

Het fort is te voet bereikbaar vanuit het centrum van Poggibonsi door de richtingaanwijzingen te volgen, met parkeergelegenheid bij de hoofdpoort. Draag comfortabele schoenen voor de klim, omdat het terrein op sommige plaatsen steil kan zijn.

De luistergalerij loopt in de dikte van de muren, aan hun voet, en verbindt de bastions met de poorten: de wachten konden er het geluid horen van vijandelijke mijnen die onder het metselwerk werden gegraven. In de Porta San Francesco flankeren voorbij de eerste doorgang twee stenen wapenschilden van de Florentijnse Republiek de ingangen van deze galerij.