Chiesa di San Pietro Apostolo, Romaanse kerk in Padua, Italië

De Chiesa di San Pietro Apostolo staat aan de Via San Pietro met een renaissancegevel op vier slanke bogen die een portiek vormen, omlijst door pilasters met Lombardische kapitelen en een bifora uit de 15e eeuw. De klokkentoren, mogelijk de oudste van Padua, heeft een basis uit de 10e eeuw en een klokkenkamer uit het late 16e-eeuwse met koperen dak. Binnen herbergt een enkel schip onder 15e-eeuwse kruisgewelven vier neoklassieke altaren uit het begin van de 19e eeuw.

De kerk ontstond als kapel van een laatantiek paleiscomplex, mogelijk al in de 4e eeuw. De abdij werd verwoest door Hongaarse invallen in 899-900; na de wederopbouw vóór 1026 vestigde bisschop Orso er benedictinessen als kanunnikessen. Abdis Angela degli Alvarotti liet de kerk in 1480 restaureren met een renaissancegevel, en in 1765 werd een deel van het rechterschip ingenomen door een replica van het Heilige Huis van Loreto.

De kerk was de zetel van Benedictijnse kanunnikessen, een status die teruggaat op een koninklijk privilege uit de 9e eeuw, bevestigd door Lodewijk II op 22 april 866. Hun klooster werd opgeheven door de napoleontische wetgeving van 1809, maar de nonnen bleven nog enkele decennia en ontvingen het lichaam van de zalige Eustochio uit San Prosdocimo. Haar relieken worden hier nog bewaard en trekken pelgrims.

De kerk ligt aan de Via San Pietro en is gemakkelijk bereikbaar in het centrum van Padua. Controleer de openingstijden voor je bezoek en kleed je op passende wijze ter ere van deze heilige plaats.

In 1745 wonnen de Benedictijnse nonnen een zo groot lotterijaprijs van de Venetiaanse Republiek dat ze een kar nodig hadden om hun winsten op te halen. Dit onverwachte fortuin voorzag de gemeenschap van middelen voor het onderhoud van het klooster.