Walls of Padua, Stadsmuren in Padua, Italië

De muren van Padua bestaan uit vier verschillende bouwfasen die in de loop der tijd zijn opgebouwd, stellend langs het pad van de rivier de Bacchiglione. Meerdere poorten doorbreken de defensieve lijn en dienden ooit als controlepunten waar kooplieden en reizigers naar het stadscentrum gingen.

De muren ontstonden in vier fasen: uit de Romeinse tijd resteren alleen fundamenten van paleizen, de ring uit de 13e eeuw werd vanaf 1195 gebouwd door de Comune van Padua met de Tronco Maestro en Naviglio Interno als grachten, en de Carraresi-muren uit de 14e eeuw werden grotendeels gesloopt tijdens de oorlog van de Liga van Kamerijk. Het bastionsysteem van de 16e eeuw werd gebouwd door de Republiek Venetië met de bijdrage van Bartolomeo d'Alviano tussen 1513 en 1515, met muren, water en open terrein.

De Porta Savonarola, voltooid in 1530 naar een ontwerp van Giovanni Maria Falconetto, draagt een fries met de Leeuw van Sint-Markus, het embleem van de Republiek Venetië, dat bewaard bleef. Het tegenstuk, de Porta san Giovanni, verloor dezelfde fries tijdens de Napoleontische oorlogen. De Porta Ognissanti, eindpunt van de rivierhandel naar Venetië, heeft een buitenfaçade van wit Istrisch marmer, vier zuilenparen, vier trachietkanonskogels op de architraaf en sinds 1535 een klok op een torrino van Nanto-steen.

De muren vormen een onregelmatige ring rond de historische binnenstad, met de westflank beschermd door het kanaal dat nog fossa Bastioni heet. De meeste poorten bestaan nog, maar een deel werd in de jaren 1960 gesloopt voor het nieuwe Ospedale Civile. De poorten bereikt men te voet of per fiets langs de oevers.

De bovenste verdiepingen van de Porta Molino werden aan het einde van de 19e eeuw omgezet in een waterreservoir om de eerste schone drinkwatervoorziening van de stad te leveren. Deze praktische aanpassing toont hoe de middeleeuwse structuur werd aangepast aan groeiende stedelijke behoeften.