Tor di Caldano, Kusttoren in Anzio, Italië

Tor di Caldano is een cirkelvormige stenen toren op een rotsachtige landtong langs de Middellandse Zeekust in de buurt van Anzio. De structuur verheft zich vanaf een rotspunt boven het water en markeert een belangrijk punt op de historische kustlijn van de regio.

De toren werd halverwege de 17e eeuw gebouwd als defensieve structuur om de zwavelmiinen te beschermen die van 1569 tot 1828 in bedrijf waren. Tijdens de Napoleontische Oorlogen raakte het beschadigd door Brits marinegeschut.

De naam Caldara komt van de zwavel-„caldare“ van de mijnen die hier van 1569 tot voor 1828 werden ontgonnen en ook de toren en de hele streek hun naam gaven. Bezoekers lopen vandaag over de paden van het reservaat tussen de verlaten mijninstallaties, zwavelbronnen en vijvers, en zien nog Duitse bunkers en loopgraven van de geallieerde landing van 22 januari 1944.

De toren staat op een kleine rotsachtige landtong op ongeveer vijf kilometer van het centrum van Anzio, bij Lavinio Lido di Enea, in het 44 hectare grote regionale natuurreservaat Tor Caldara. Het reservaat omvat ook de resten van een Romeinse villa, buiten gebruik gestelde zwavelmijninstallaties, zwavelbronnen, vijvers, en Duitse bunkers en loopgraven van de landing van 22 januari 1944. De klif tussen Tor Caldara en het Lido di Cincinnato/Tor Materno is rijk aan fossielen, deels verloren door erosie.

De locatie staat bekend om actieve zwavelquellen die gele vlekken op de rotsachtige kustlijn creëren en een karakteristieke mineralengeur produceren. Deze geochemische activiteiten komen uit dezelfde ondergrondse bronnen die mijnwerkers eeuwen geleden hebben uitgebuit.